Genealodzy.PL Podziel się na Facebooku

https://genealodzy.pl/

Polskie TG  
Użytkownik:         Rejestracja
Hasło: Zapamiętaj

flag-pol flag-eng     home login logout     Forum Fotoalbum Geneszukacz Parafie Geneteka Metryki Deklaracja Legiony Straty

11:52 sobota, 21 lipca 2018


Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu
Zobacz poprzedni temat Wersja gotowa do druku Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Zobacz następny temat
Autor Wiadomość
Zalewska_AnnaOffline
Temat postu: Nazwisko Szatiło  PostWysłany: 13-12-2017 - 12:02
Sympatyk


Dołączył: 22-03-2017
Posty: 26

Status: Offline
Witam,
poszukuję informacji na temat nazwiska Шaтилo (występowało na Białorusi w okolicach Bobrujska, Żłobina, Antuszewa). Czy wie ktoś może coś o takiej rodzinie lub jak ono powinno brzmieć po polsku? Szatiło? Szaciłło?

Pozdrawiam,
Anna Zalewska
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
MonikaMaruOffline
Temat postu:   PostWysłany: 13-12-2017 - 14:42
Sympatyk


Dołączył: 04-11-2010
Posty: 8046
Skąd: Bielsko-Biała
Status: Offline
Na forum białoruskim - Szatiło.
http://forum.vgd.ru/1310/73362/
http://forum.vgd.ru/1310/67931/

Ofiary politycznego terroru- Szatiło/Szatiłło
http://lists.memo.ru/index25.htm

_________________
Pozdrawiam,
Monika
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
mlszwOffline
Temat postu:   PostWysłany: 13-12-2017 - 14:44
Sympatyk


Dołączył: 01-10-2014
Posty: 473
Skąd: Gdańsk
Status: Offline
To nazwisko pochodzenia litewskiego. Po spolszczeniu brzmi Szaciłło.

Marek
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Robert_KosteckiOffline
Temat postu:   PostWysłany: 13-12-2017 - 14:50
Sympatyk


Dołączył: 14-09-2015
Posty: 120

Status: Offline
Prawidłowo powinno być pisane Szaciło, ponieważ Szaciłło, to nieuzasadnione udostojnienie tego nazwiska, podobnie jak: Zabieło a nie Zabiełło, Szypiło a nie Szypiłło, itd.
A moda zaczęła się od od króla Jagiełły. Wink
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Gawroński_ZbigniewOffline
Temat postu:   PostWysłany: 13-12-2017 - 15:24
Sympatyk


Dołączył: 16-06-2015
Posty: 2540

Status: Offline
Происхождение фамилии Шатило

Фамилия Шатило представляет собой застывшую форму аналогичного прозвища, которое восходит к глаголу "шататься". Соответственно, прозвище Шатило мог получить человек, ведущий праздный образ жизни, имеющий обыкновение слоняться без дела или охочий к перемене мест. В некоторых диалектах Шатилой также называли беглого бродягу. Возможно и то, что прозвище Шатило дали человеку с покачивающейся, шатающейся походкой.

Первые документальные упоминания об однокоренных именованиях датируются XVI веком. Так, из письменных источников известны Шатило Никитич Макшеев, митрополичий слуга (1525 год) и Иван и Михаил Владимировичи Шатиловы (1555 год, Ржева). , со временем получил фамилию Шатило.

Tyle jest na "ufologu"


Przy czym warto pamiętać, że w carskiej Rosji magiczną datą ustalenia nazwisk jest rok 1888. Wtedy wszedł w życie ukaz zaczynający się od słów: "Именоваться определенной фамилией составляет не только право, но и обязанность всякого полноправного лица, и означение фамилии на некоторых документах требуется самим законом" - co jest tożsame z ustaleniem nazwisk w mniej więcej dzisiejszym tego słowa rozumieniu.

_________________
Zbigniew
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
mszatiloOffline
Temat postu:   PostWysłany: 13-12-2017 - 17:27
Sympatyk


Dołączył: 20-11-2016
Posty: 76

Status: Offline
Nazwisko powinno brzmieć SZACIŁO i chociaż stosowano jego inne formy, to Szaciło jest formą podstawową.

Szaciłowie (chociaż też ciężko powiedzieć czy wszyscy) wywodzą się z bojarstwa litewskiego (pod nazwiskiem Śatilas) i najprawdopodobniej pochodzą ze Żmudzi (na pewno dotyczy to Bohdana Szaciły, który otrzymał 10 włók w ziemi bielskiej na początku XVI wieku). Pochodząca od niego szlachta, co do zasady nosi nazwisko Kulikowski (od nazwy wsi Kulikówka Szlachecka, obecne Szaciły) lub Szaciło Kulikowscy (na kresach południowo-wschodnich). Jednak Bohdan był tylko jednym z przedstawicieli rodu. Inni pozostali przy nazwisku Szaciło np. Szaciłowie z Szacił w okolicach Goniądza. Wielu Szaciłów żyło także na Litwie, w tym na terenie obecnej Białorusi).

Możesz poczytać o tym trochę tutaj: http://www.dobrzyniewo.pl/index.php?id= ... v109gvfqm1

Jeśli chodzi o inne formy nazwiska to właściwie występują dwie:
1) SZACIŁŁO
2) SZATIŁ(Ł)O

Obie powstały w czasie zaborów i nie spotkałem się z tym, żeby wcześniej były szerzej używane w Polsce. Wynika to z tego, że nazwisko Szaciło tłumaczono na język rosyjski jako Шацило (Shatsilo), Шацилло (Shatsillo) lub Шатило (Shatilo), chociaż wszystkie trzy formy powinny mieć to samo brzmienie.

Moja rodzina od pojawienia się na Kijowszczyznie w XVII w. używała nazwisk Szaciło Kulikowski (czasem łącznie, czasem zamiennie). Dopiero odkąd język rosyjski stał się językiem urzędowym guberni wołyńskiej nazwisko zmienia się na Szaciłło. Nie zgodzę się więc z Robertem Kosteckim, że chodzi tu o udostojnienie. W tym przypadku (chociaż w innych mogło być inaczej) to kwestia wyłącznie tłumaczenia. Świadczy o tym też to, że np. mój pradziadek chociaż w akcie chrztu miał wpisane nazwisko Шацилло (z podwójnym "ł" to w polskich dokumentach nosił już nazwisko Szaciło i tylko w taki sposób podpisywał się pisząc po polsku (pisząc po rosyjsku stosował wersję z aktu chrztu).

I jeszcze jedna uwaga - w Polsce nazwisko repatriantów z Kresów zapisane jako Шацилло lub Шaтилo, tłumaczono z powrotem na polski dość dowolnie i to na trzy formy: Szaciło, Szaciłło i Szatiło, chociaż z ogromną przewagą dwóch pierwszych. W ten sposób mój dziadek dostał nazwisko Szatiło, a jego rodzeństwo Szaciło. Podobny przypadek dotyczy majora Powstania Warszawskiego pochodzącego z Polesia (a więc również z ziem zabranych), którego raz zapisywano jako Juliana Szaciłłę, a raz jako Juliana Szatiłę.

Kończąc ten wątek, nazwisko powinno brzmieć SZACIŁO (i takie najprawdopodobniej znajdziesz jeśli dokopiesz się do dokumentów w języku polskim z początku XIX wieku lub wcześniejszych), ale odpowiedź na pytanie jakie nazwisko noszą potomkowie, brzmi: "To zależy" Smile

PS. Jeśli chodzi o źródłosłów nazwiska to znalazłem w literaturze dwie możliwości:
1) Ta podana przez Zbigniewa Gawrońskiego - "szaciło" = "nierób". Na Ukrainie "szatiło" tłumaczy się nie lepiej, bo "łgarz" Smile
2) Od czasownika "szacić się", czyli "stroić się".

Pozdrawiam.

Michał


Ostatnio zmieniony przez mszatilo dnia 13-12-2017 - 19:33, w całości zmieniany 1 raz
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Zalewska_AnnaOffline
Temat postu:   PostWysłany: 13-12-2017 - 19:21
Sympatyk


Dołączył: 22-03-2017
Posty: 26

Status: Offline
Serdecznie dziękuję! To na prawdę więcej informacji niż liczyłam, że uda mi się zdobyc! Jestem Państwu bardzo za nie wdzięczna! Smile
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Gawroński_ZbigniewOffline
Temat postu:   PostWysłany: 13-12-2017 - 19:41
Sympatyk


Dołączył: 16-06-2015
Posty: 2540

Status: Offline
Pani Aniu. (bardzo lubię honorytatywne zwroty, proszę mi wybaczyć, że nie ty-kam). Pozwolę sobie dorzucić trzy zdania.

Pisałem o tym wielokrotnie przy etymologii nazwisk kresowych. Można skorzystać z wyszukiwarki postów w konkretnym dziale mojego autorstwa. Pisałem mianowicie, że na Kresach bardzo często do 19 wieku włącznie nadawano dzieciom imiona o charakterze magicznym mające na celu "odstraszenie złych mocy". Te imiona były z naszej perspektywy nieco dziwaczne: Garbaty, Ślepuń, Łamaga, Nygus, Lichy, Zdechlak, Chuderlak i w tym stylu. Przeciwko tym imionom zgodnie protestowali i naturalnie w cerkwi nie chrzcili, czy też w środowiskach muzułmańskich nie nadawali oficjalnie takich imion: to wszystko oficjalnie! Ale życie pisało swoje scenariusze: strach przed masową śmiercią małych dzieci usprawiedliwiał każdy sposób, każdą szansę ochrony. Celem było nakłonienie "kostuchy" aby zrezygnowała z takiego dziecka, bo ... skoro "zdechlak" to i tak jest już jej i jej nie ucieknie. W ten sposób na Kresach funkcjonowało do połowy 19 wieku imię chrześcijańskie albo muzułmańskie i otczestwo, i dodatkowo imię magiczne. W momencie, kiedy zaczęto sankcjonować używanie nazwisk imiona magiczne stawały się masowo nazwiskami.

Nie wiem czy to prawda, ale wiem, że przeglądając pół miliona nazwisk rosyjskojęzycznych i widząc co dziwaczniejsze właśnie przy nich bardzo często jest komentarz rosyjskich etymologów o magicznym/ochronnym charakterze imienia/nazwiska.

Jeśli zna pani rosyjski proszę sobie poszukać nazwisk tego typu i poczytać co na ten temat pisze się w Rosji. : http://www.ufolog.ru/names/ - to jest największa z mi znanych wyszukiwarek nazwisk.

_________________
Zbigniew


Ostatnio zmieniony przez Gawroński_Zbigniew dnia 13-12-2017 - 19:56, w całości zmieniany 1 raz
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Zalewska_AnnaOffline
Temat postu:   PostWysłany: 13-12-2017 - 19:42
Sympatyk


Dołączył: 22-03-2017
Posty: 26

Status: Offline
mszatilo napisał:
Nazwisko powinno brzmieć SZACIŁO i chociaż stosowano jego inne formy, to Szaciło jest formą podstawową.

Szaciłowie (chociaż też ciężko powiedzieć czy wszyscy) wywodzą się z bojarstwa litewskiego (pod nazwiskiem Śatilas) i najprawdopodobniej pochodzą ze Żmudzi (na pewno dotyczy to Bohdana Szaciły, który otrzymał 10 włók w ziemi bielskiej na początku XVI wieku). Pochodząca od niego szlachta, co do zasady nosi nazwisko Kulikowski (od nazwy wsi Kulikówka Szlachecka, obecne Szaciły) lub Szaciło Kulikowscy (na kresach południowo-wschodnich). Jednak Bohdan był tylko jednym z przedstawicieli rodu. Inni pozostali przy nazwisku Szaciło np. Szaciłowie z Szacił w okolicach Goniądza. Wielu Szaciłów żyło także na Litwie, w tym na terenie obecnej Białorusi).

Możesz poczytać o tym trochę tutaj: http://www.dobrzyniewo.pl/index.php?id= ... v109gvfqm1

Jeśli chodzi o inne formy nazwiska to właściwie występują dwie:
1) SZACIŁŁO
2) SZATIŁ(Ł)O

Obie powstały w czasie zaborów i nie spotkałem się z tym, żeby wcześniej były szerzej używane w Polsce. Wynika to z tego, że nazwisko Szaciło tłumaczono na język rosyjski jako Шацило (Shatsilo), Шацилло (Shatsillo) lub Шатило (Shatilo), chociaż wszystkie trzy formy powinny mieć to samo brzmienie.

Moja rodzina od pojawienia się na Kijowszczyznie w XVII w. używała nazwisk Szaciło Kulikowski (czasem łącznie, czasem zamiennie). Dopiero odkąd język rosyjski stał się językiem urzędowym guberni wołyńskiej nazwisko zmienia się na Szaciłło. Nie zgodzę się więc z Robertem Kosteckim, że chodzi tu o udostojnienie. W tym przypadku (chociaż w innych mogło być inaczej) to kwestia wyłącznie tłumaczenia. Świadczy o tym też to, że np. mój pradziadek chociaż w akcie chrztu miał wpisane nazwisko Шацилло (z podwójnym "ł" to w polskich dokumentach nosił już nazwisko Szaciło i tylko w taki sposób podpisywał się pisząc po polsku (pisząc po rosyjsku stosował wersję z aktu chrztu).

I jeszcze jedna uwaga - w Polsce nazwisko repatriantów z Kresów zapisane jako Шацилло lub Шaтилo, tłumaczono z powrotem na polski dość dowolnie i to na trzy formy: Szaciło, Szaciłło i Szatiło, chociaż z ogromną przewagą dwóch pierwszych. W ten sposób mój dziadek dostał nazwisko Szatiło, a jego rodzeństwo Szaciło. Podobny przypadek dotyczy majora Powstania Warszawskiego pochodzącego z Polesia (a więc również z ziem zabranych), którego raz zapisywano jako Juliana Szaciłłę, a raz jako Juliana Szatiłę.

Kończąc ten wątek, nazwisko powinno brzmieć SZACIŁO (i takie najprawdopodobniej znajdziesz jeśli dokopiesz się do dokumentów w języku polskim z początku XIX wieku lub wcześniejszych), ale odpowiedź na pytanie jakie nazwisko noszą potomkowie, brzmi: "To zależy" Smile

PS. Jeśli chodzi o źródłosłów nazwiska to znalazłem w literaturze dwie możliwości:
1) Ta podana przez Zbigniewa Gawrońskiego - "szaciło" = "nierób". Na Ukrainie "szatiło" tłumaczy się nie lepiej, bo "łgarz" Smile
2) Od czasownika "szacić się", czyli "stroić się".

Pozdrawiam.

Michał


Dotarłam do ksiąg metrykalnych z parafii w Antuszi (okolice Rogaczewa, Białrouś) skąd pochodziła część mojej rodziny o nazwisku Zakrzewski i dzięki niej odkryłam, ze moja 3xprababcia była z domu Шатило. W księgach to nazwisko występuje pisane przez jedno lub dwa л. Nie sądze, żeby kiedykolwiek ktoś z moich przodków doświadczył jego spolszczania bo do Polski moi przodkowie przybyli dopiero 2 pokolenia później. Niemniej jednak byłam ciekawa jak to po polsku powinno brzmieć Smile

Podaje linki, może i Tobie się przydadzą Smile

http://www.arhisan.com/rodosloviya/zh-l ... j-shatillo

http://www.arhisan.com/rodosloviya/zh-l ... ij-chast-2

Pozdrawiam,
Ania
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
ROMAN_BOffline
Temat postu:   PostWysłany: 13-12-2017 - 19:59
Sympatyk


Dołączył: 08-01-2012
Posty: 708

Status: Offline
Witaj Anno!

Dołoże trochę informacji do już podanych przez innych uczestników dyskusji. W swoim poście między innymi napisałaś: „poszukuję informacji na temat nazwiska Шaтилo (występowało na Białorusi w okolicach Bobrujska, Żłobina, Antuszewa).”. Skoro twierdzisz, że nazwisko Шaтилo występowało na Bialorusi. Miejscowość Żłobin [ po białorusku Жлобін, Žłobin, po rosyjsku Жлобин ] leży około 50 km od miasta Swietłahorsk [ po białorusku Светлагорск, po rosyjsku Светлогорск ‘Swietłogorsk’ ]. Miejscowość Bohrujsk [ po białorusku Бабруйск ‘Babrujsk’, po rosyjsku Бобруйск ] oddalona jest do miasta Swietłahorsk około 80 km. Swietłohorsk obecnie znajduje się w obwodzie homelskim, nad Berezyną, siedziba administracyjna rejonu swietłahorskiego. Do roku 1961 Swietłohorsk nosił nazwę Шати́лки [ po polsku Szaciłki ]. W końcu XVIII wieku był to zaścianek królewski w starostwie niegrodowym bobrujskim, w powiecie rzeczyckim, w województwie mińskim.
Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich w tomie XI na stronie 55 znajduje się nota poswięcona tej miejscowoci:
http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geogra ... Tom_XI/755
Pierwsze pisemne wzmianki o tej miejscowści pochodzą dokumentu – Przywilej Króla Polskiego i Wielkiego Księcia Litweskiego Zygmunta II Augusta, który został wydany w Warszawie w dniu 15 lipca 1560 roku. W dokumencie tym król przekazuje majatek [ dobra ] Шатилинский Остров [ Szaciłowska Wyspa ] Ждану Манкевичу [ Żdanowi Mankiewiczowi ] po zmarłym bezpotomnie poprzednim właścicielu Romanie Szatiło [ предыдущего владельца Романа Шатилы ] w zamian za służbę wojskową. Według białoruskich historyków Название Шатилки – патрономического происхождения от фамилии Шатило [ nazwa Szatliki ( po polsku Szaciłki ) jest patronimicznego pochodzenia od nazwiska Szatiło. Historycy białoruscy i twierdzą, ze Szatliki nieprzerwanie istnieją od XIII wieku. Pierwotnie był to ufortyfikowany dwór, raczej mały zameczek, który strzegł okolicy. Archolodzy białoruscy, zgodnie z wynikami badań archeologicznych twierdzą, że osada na terenie dzisiejszego miasta istniała od VI – VII wieku, odkryto warstwę kulturową wczesnego średniowiecza z obiektami typu Hunno – Avar. Zatem, Szatiliki są bardzo starą miejscowścią, której nazwa pochodzi od nazwiska założyciela [ właściciela ] Szatiło. Wynika z tego, że było to gniazdo rodowe białoruskiego roku bojarów Szatiło.
Więcej przeczytasz w artykułach pościęcochch historii miasta Szatiliki [ białoruski i rosyjski język ]:
http://hometraveler.livejournal.com/2184.html
https://svetlik.net/officially/1713-syu ... trova.html
http://www.ctv.by/novosti-gomelya-i-gom ... y-posyolok
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D0 ... %82%D1%8C)


Według poniżej zamieszczonej etymologii, opracowanej przez specjalistów Центра исследований ŤАнализ Фамилииť, prawdopodobne są trzy genezy tego nazwiska.

Происхождение фамилии Шатило.
Анализ происхождения фамилии Шатило подготовлен
специалистами Центра исследований ŤАнализ Фамилииť.
„Исследование истории возникновения фамилии Шатило открывает забытые страницы жизни и культуры наших предков и может поведать много любопытного о далеком прошлом.
Фамилия Шатило принадлежит к древнему типу славянских семейных именований, образованных от личных прозвищ.
Традиция давать человеку индивидуальное прозвище в дополнение к имени, полученному при крещении, издревле существовала на Руси и сохранялась вплоть до XVII века. Это объясняется тем, что из тысяч крестильных имён, записанных в святцах и месяцесловах, на практике использовалось чуть более двухсот церковных именований. Зато неисчерпаем был запас прозвищ, позволявших легко выделить человека среди других носителей того же имени.
Исследуемая фамилия представляет собой закрепившееся в качестве фамилии прозвание дальнего предка по мужской линии Шатило.
Согласно словарю Владимира Даля, Шатило – это прозвание егозы, человека подвижного, непоседливого. Само слово Ťшатилоť восходит, по всей видимости, к глаголу Ťшататьсяť, что означает Ťслоняться, бродить без дела и нуждыť.
Возможно, прозванием Шатило родители прозвали своего непоседливого малыша, баловника и шалуна. Однако это могло быть и имя-оберег, которое обладало, согласно языческим верованиям славян, магическими, Ťохранительнымиť свойствами. Ребенку давали имя Шатило, чтобы он был послушным, прилежным и спокойным, не бездельничал и не шалил.
Кроме того, прозвище Шатило могло закрепиться и за взрослым человеком, очень подвижным и проворным, юрким и ловким. Такое прозвание мог получить также тот, кто имел шаткую, неустойчивую походку или неуверенный, колеблющийся во взглядах человек.
В архивных документах упоминаются: Шатило Никитич Макшеев, митрополичий слуга, 1525 г.; Иван и Михаил Владимировичи Шатиловы, 1555 г., Ржев.
В XV–XVI веках на Руси в среде представителей привилегированных сословий начали появляться первые фамилии как особые наследуемые родовые именования. Общепринятая модель русских родовых именований сложилась не сразу, однако уже к началу XVII века большинство фамилий образовывалось прибавлением к основе суффиксов -ов/-ев и -ин, постепенно ставших типичными показателями русских семейных имен. Но иногда фамилией становилось имя или прозвище отца, не оформляемое фамильным суффиксом. Это было характерно для самых ранних времен возникновения фамилий, когда традиционные фамильные суффиксы еще не оформились. Для украинских и белорусских фамилий, которые начали образовываться столетием раньше русских, например, образование семейных именований без оформления каким-то специальным суффиксом было частым явлением. Примером такого явления, очевидно, служит фамилия Шатило.
Поскольку процесс формирования фамилий был достаточно длительным, о точном месте и времени возникновения фамилии Шатило в настоящее время говорить сложно. Однако, так как прозвание Шатило закрепилось в качестве фамилии без изменений, то, несомненно, можно предположить, что оно имеет очень старинное происхождение.”.
„Источники: Веселовский С.Б. Ономастикон. М., 1974. Унбегаун Б.О. Русские фамилии. М., 1995. Тупиков Н.М. Словарь древнерусских личных имен. СПб., 1903. Суперанская А.В. Словарь русских личных имен. М., 1998. Толковый словарь В. Даля, в 4-х т. Фасмер М. Этимологический словарь русского языка, в 4-х т.”.

Mam nadzieję, że moje informacje choć trochę pomogą Ci w badaniach nad historią i pochodzeniem osób noszących nazwisko Шaтилo [ Szatiło ].

Pozdrawiam – Roman.
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Zalewska_AnnaOffline
Temat postu:   PostWysłany: 13-12-2017 - 20:09
Sympatyk


Dołączył: 22-03-2017
Posty: 26

Status: Offline
ROMAN_B napisał:
Witaj Anno!

Dołoże trochę informacji do już podanych przez innych uczestników dyskusji. W swoim poście między innymi napisałaś: „poszukuję informacji na temat nazwiska Шaтилo (występowało na Białorusi w okolicach Bobrujska, Żłobina, Antuszewa).”. Skoro twierdzisz, że nazwisko Шaтилo występowało na Bialorusi. Miejscowość Żłobin [ po białorusku Жлобін, Žłobin, po rosyjsku Жлобин ] leży około 50 km od miasta Swietłahorsk [ po białorusku Светлагорск, po rosyjsku Светлогорск ‘Swietłogorsk’ ]. Miejscowość Bohrujsk [ po białorusku Бабруйск ‘Babrujsk’, po rosyjsku Бобруйск ] oddalona jest do miasta Swietłahorsk około 80 km. Swietłohorsk obecnie znajduje się w obwodzie homelskim, nad Berezyną, siedziba administracyjna rejonu swietłahorskiego. Do roku 1961 Swietłohorsk nosił nazwę Шати́лки [ po polsku Szaciłki ]. W końcu XVIII wieku był to zaścianek królewski w starostwie niegrodowym bobrujskim, w powiecie rzeczyckim, w województwie mińskim.
Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich w tomie XI na stronie 55 znajduje się nota poswięcona tej miejscowoci:
http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geogra ... Tom_XI/755
Pierwsze pisemne wzmianki o tej miejscowści pochodzą dokumentu – Przywilej Króla Polskiego i Wielkiego Księcia Litweskiego Zygmunta II Augusta, który został wydany w Warszawie w dniu 15 lipca 1560 roku. W dokumencie tym król przekazuje majatek [ dobra ] Шатилинский Остров [ Szaciłowska Wyspa ] Ждану Манкевичу [ Żdanowi Mankiewiczowi ] po zmarłym bezpotomnie poprzednim właścicielu Romanie Szatiło [ предыдущего владельца Романа Шатилы ] w zamian za służbę wojskową. Według białoruskich historyków Название Шатилки – патрономического происхождения от фамилии Шатило [ nazwa Szatliki ( po polsku Szaciłki ) jest patronimicznego pochodzenia od nazwiska Szatiło. Historycy białoruscy i twierdzą, ze Szatliki nieprzerwanie istnieją od XIII wieku. Pierwotnie był to ufortyfikowany dwór, raczej mały zameczek, który strzegł okolicy. Archolodzy białoruscy, zgodnie z wynikami badań archeologicznych twierdzą, że osada na terenie dzisiejszego miasta istniała od VI – VII wieku, odkryto warstwę kulturową wczesnego średniowiecza z obiektami typu Hunno – Avar. Zatem, Szatiliki są bardzo starą miejscowścią, której nazwa pochodzi od nazwiska założyciela [ właściciela ] Szatiło. Wynika z tego, że było to gniazdo rodowe białoruskiego roku bojarów Szatiło.
Więcej przeczytasz w artykułach pościęcochch historii miasta Szatiliki [ białoruski i rosyjski język ]:
http://hometraveler.livejournal.com/2184.html
https://svetlik.net/officially/1713-syu ... trova.html
http://www.ctv.by/novosti-gomelya-i-gom ... y-posyolok
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D0 ... %82%D1%8C)


Według poniżej zamieszczonej etymologii, opracowanej przez specjalistów Центра исследований ŤАнализ Фамилииť, prawdopodobne są trzy genezy tego nazwiska.

Происхождение фамилии Шатило.
Анализ происхождения фамилии Шатило подготовлен
специалистами Центра исследований ŤАнализ Фамилииť.
„Исследование истории возникновения фамилии Шатило открывает забытые страницы жизни и культуры наших предков и может поведать много любопытного о далеком прошлом.
Фамилия Шатило принадлежит к древнему типу славянских семейных именований, образованных от личных прозвищ.
Традиция давать человеку индивидуальное прозвище в дополнение к имени, полученному при крещении, издревле существовала на Руси и сохранялась вплоть до XVII века. Это объясняется тем, что из тысяч крестильных имён, записанных в святцах и месяцесловах, на практике использовалось чуть более двухсот церковных именований. Зато неисчерпаем был запас прозвищ, позволявших легко выделить человека среди других носителей того же имени.
Исследуемая фамилия представляет собой закрепившееся в качестве фамилии прозвание дальнего предка по мужской линии Шатило.
Согласно словарю Владимира Даля, Шатило – это прозвание егозы, человека подвижного, непоседливого. Само слово Ťшатилоť восходит, по всей видимости, к глаголу Ťшататьсяť, что означает Ťслоняться, бродить без дела и нуждыť.
Возможно, прозванием Шатило родители прозвали своего непоседливого малыша, баловника и шалуна. Однако это могло быть и имя-оберег, которое обладало, согласно языческим верованиям славян, магическими, Ťохранительнымиť свойствами. Ребенку давали имя Шатило, чтобы он был послушным, прилежным и спокойным, не бездельничал и не шалил.
Кроме того, прозвище Шатило могло закрепиться и за взрослым человеком, очень подвижным и проворным, юрким и ловким. Такое прозвание мог получить также тот, кто имел шаткую, неустойчивую походку или неуверенный, колеблющийся во взглядах человек.
В архивных документах упоминаются: Шатило Никитич Макшеев, митрополичий слуга, 1525 г.; Иван и Михаил Владимировичи Шатиловы, 1555 г., Ржев.
В XV–XVI веках на Руси в среде представителей привилегированных сословий начали появляться первые фамилии как особые наследуемые родовые именования. Общепринятая модель русских родовых именований сложилась не сразу, однако уже к началу XVII века большинство фамилий образовывалось прибавлением к основе суффиксов -ов/-ев и -ин, постепенно ставших типичными показателями русских семейных имен. Но иногда фамилией становилось имя или прозвище отца, не оформляемое фамильным суффиксом. Это было характерно для самых ранних времен возникновения фамилий, когда традиционные фамильные суффиксы еще не оформились. Для украинских и белорусских фамилий, которые начали образовываться столетием раньше русских, например, образование семейных именований без оформления каким-то специальным суффиксом было частым явлением. Примером такого явления, очевидно, служит фамилия Шатило.
Поскольку процесс формирования фамилий был достаточно длительным, о точном месте и времени возникновения фамилии Шатило в настоящее время говорить сложно. Однако, так как прозвание Шатило закрепилось в качестве фамилии без изменений, то, несомненно, можно предположить, что оно имеет очень старинное происхождение.”.
„Источники: Веселовский С.Б. Ономастикон. М., 1974. Унбегаун Б.О. Русские фамилии. М., 1995. Тупиков Н.М. Словарь древнерусских личных имен. СПб., 1903. Суперанская А.В. Словарь русских личных имен. М., 1998. Толковый словарь В. Даля, в 4-х т. Фасмер М. Этимологический словарь русского языка, в 4-х т.”.

Mam nadzieję, że moje informacje choć trochę pomogą Ci w badaniach nad historią i pochodzeniem osób noszących nazwisko Шaтилo [ Szatiło ].

Pozdrawiam – Roman.


Te informacje są absolutnie fantastyczne! Teraz wiem o nazwisku mojej 3xprababci nieporównywalnie więcej niz o swoim panieńskim - Dubaniewicz Wink
bardzo dziękuję!
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
mszatiloOffline
Temat postu:   PostWysłany: 13-12-2017 - 20:16
Sympatyk


Dołączył: 20-11-2016
Posty: 76

Status: Offline
Zalewska_Anna napisał:


Dotarłam do ksiąg metrykalnych z parafii w Antuszi (okolice Rogaczewa, Białrouś) skąd pochodziła część mojej rodziny o nazwisku Zakrzewski i dzięki niej odkryłam, ze moja 3xprababcia była z domu Шатило. W księgach to nazwisko występuje pisane przez jedno lub dwa л. Nie sądze, żeby kiedykolwiek ktoś z moich przodków doświadczył jego spolszczania bo do Polski moi przodkowie przybyli dopiero 2 pokolenia później. Niemniej jednak byłam ciekawa jak to po polsku powinno brzmieć Smile

Ania


Nie jestem specjalistą w tym zakresie, ale jak na szybko sprawdziłem w wikipedii to język polski był językiem urzędowym na całym obszarze Wielkiego Księstwa Litewskiego od 1696 r. Na terenach Ukrainy język polski został zniesiony jako urzędowy dopiero po powstaniu listopadowym w 1831-1832 r. Podejrzewam, że to samo dotyczy Białorusi. Chodziło mi więc np. o metryki z przełomu XVIII i XIX wieku (jeśli się zachowały), a nie o przybywanie do Polski w tym okresie Smile
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Robert_KosteckiOffline
Temat postu:   PostWysłany: 13-12-2017 - 21:43
Sympatyk


Dołączył: 14-09-2015
Posty: 120

Status: Offline
http://kdkv.narod.ru/1528-VKL/index.htm

W Popisie wojska Wielkiego Księstwa Litewskiego z 1528 roku widnieje dwóch Szaciłów (przez jedno "л").
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
tomesOffline
Temat postu:   PostWysłany: 16-12-2017 - 17:51
Zasłużony
Sympatyk


Dołączył: 26-05-2014
Posty: 358
Skąd: Łódź
Status: Offline
Witam, jestem zainteresowany pochodzeniem/znaczeniem nazwiska Jaroń oraz Brysiak.
Oba nazwiska występują w par. Wiskitki (mazowieckie). Wg tego co ustaliłem osoby o nazwisku Brysiak mogą się wywodzić z Jaroniów. Jak tłumaczyć te nazwiska?

pozdrawiam
Tomasz

_________________
Interesują mnie parafie: Wiskitki, Mszczonów, Kaski, Grodzisk Maz, Szymanów, Dalików, Parzęczew, Regnów, Topola Królewska, Jasionna, Białobrzegi, Radzanów, Zadzim i parę innych...
http://tomgene.blogspot.com - mój blog genealogiczny
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Gawroński_ZbigniewOffline
Temat postu:   PostWysłany: 16-12-2017 - 20:00
Sympatyk


Dołączył: 16-06-2015
Posty: 2540

Status: Offline
Brykcjusz to zlatynizowane celtyckie imię męskie rodem z Bretanii, a językowo zaczerpnięte z galijskiego. W oryginalnej formie brzmiało (i brzmi do dziś w Bretanii) Brice [Bris]. Św. Brykcjusz był jednym z uczniów Marcina z Tours - pierwszego świętego nie męczennika i jego czwartym następcą. Imię Brice oznacza plamiasty, łaciasty, o niejednolitej cerze. Inne zapisy imienia to: łac.: Bricius/Brictius; pol.: Brychcy, Brycjusz; Bry, Brycen (irl. walij.), Bryceton, Brye, Bryse, Bryson, Bryston. Bhreac (szkoc.), Breck (irl.), Brizio (wł.), Brychan (wal.)

Od imienia Brykcjusz pochodzi kilkadziesiąt nazwisk w języku polskim Brysiako-podobnych, to z racji polskich zdrobnień tego imienia: Brykcjuszek, Brykcuszy, Bryksio, Brysio, Brynio, Bruś, Bryś, Bri, Brycek, Brykuś, Brykunio. Warto zadać pytanie skąd popularność tego imienia jako bazy na tworzenie się nazwisk?

Nazwisko Jaroń , które również ma kilkadziesiąt Jaronio-podobnych form najprawdopodobniej pochodzić może od dwóch podstaw znaczeniowych, od dwóch imion: Hieronim i Aaron. Tak przynajmniej chcą wszystkie dostępne mi źródełka ze Wchodu u Zachodu.

_________________
Zbigniew
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Wyświetl posty z ostatnich:     
Skocz do:  
Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu
Zobacz poprzedni temat Wersja gotowa do druku Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Zobacz następny temat
Powered by PNphpBB2 © 2003-2006 The PNphpBB Group
Credits
donate.jpg

Zarząd PTG: ptg@genealodzy.pl.:. rss Nasz RSS .:. Administrator strony: admin@genealodzy.pl
Strona wygenerowana w czasie 0.130622 sekund(y)