Serwis Polskiego Towarzystwa Genealogicznego

flag-pol flag-eng home login logout Forum Fotoalbum Geneszukacz Parafie Geneteka Metryki Deklaracja Legiony Straty
wtorek, 17 maja 2022

longpixel


Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu
Zobacz poprzedni temat Wersja gotowa do druku Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Zobacz następny temat
Autor Wiadomość
hoosarOffline
Temat postu: Pochodzenie nazwisk Kamrat i Kamracki.  PostWysłany: 21-01-2022 - 21:54
Sympatyk


Dołączył: 21-11-2021
Posty: 34

Status: Offline
Bardzo dziękuję Smile

_________________
pozdrawiam
Piotr
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Ewa_SzczodruchOffline
Temat postu: Pochodzenie nazwisk Kamrat i Kamracki.  PostWysłany: 22-01-2022 - 11:53
Zasłużony
Sympatyk


Dołączył: 10-12-2006
Posty: 4006
Skąd: Toruń
Status: Offline
Witam:

Wg Rymuta:

Tosta - od niemieckiej nazwy osobowej Tost, ta od nazwy miasta Tost, dziś Toszek (katowickie).

Ferdian, Ferdyan - od imienia Ferdynand, też od niemieckiej nazwy osobowej Pferd, ta od apelatywu Pferd ‘koń’.

_________________
Pozdrawiam cieplutko, Ewa Szczodruch
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
PiotrekkOffline
Temat postu: Pochodzenie nazwisk Kamrat i Kamracki.  PostWysłany: 23-01-2022 - 22:35
Sympatyk


Dołączył: 19-10-2019
Posty: 27
Skąd: Kielce
Status: Offline
Dzień dobry, interesuje mnie pochodzenie nazwiska Dyart
Pozdrawiam,
Piotrek
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Ewa_SzczodruchOffline
Temat postu: Pochodzenie nazwisk Kamrat i Kamracki.  PostWysłany: 24-01-2022 - 03:56
Zasłużony
Sympatyk


Dołączył: 10-12-2006
Posty: 4006
Skąd: Toruń
Status: Offline
Witam Smile

Za Rymutem:

Dyart - nie znalazłam.

Molsa - w grupie nazwisk pochodzących od prasłowiańskiego moliki, moleti ‘wyciągać’, mól, mol ‘rodzaj małego motyla zżerającego tkaniny’; możliwe też od niemieckiej nazwy osobowej Mohl.

Rytych - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

Turniak - od podstawy turn , por. turnąć ‘potoczyć’, turnia ‘loch, skała’.

_________________
Pozdrawiam cieplutko, Ewa Szczodruch
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
ROMAN_BOffline
Temat postu: Re: Rozważania o genezie nazwiska Dyart.  PostWysłany: 24-01-2022 - 17:33
Sympatyk


Dołączył: 08-01-2012
Posty: 1129

Status: Offline
Piotrze, dobry wieczór.

Rozważania o pochodzeniu nazwiska Dyart.

Kilka zdań na początek.

Każde przeszłe czy współczesne nazwisko to zagadka etymologiczna, w tym i nazwa osobowa Dyart. Miano to kryje w sobie pochodzenie konkretnego nazwania, jego źródłosłów oraz zmiany jego znaczenia i formy w miarę upływu czasu. Rozszyfrowanie polega na odtworzenie wyjściowej postaci wyrazu, wykrycie przypuszczalnego znaczenia pierwotnego, wyjaśnienie jego dalszego rozwoju semantycznego i objaśnienie struktury morfologicznej. Badania etymologiczne opiera się często na analizie porównawczej. Bywa, że nie da się jednoznacznie ustalić pochodzenia i znaczenia konkretnej nazwy osobowej i dlatego mogą istnieć obok siebie różne genezy tego samego miana. Czasami pomocna bywa ludowa etymologia, która zazwyczaj próbuje określać pochodzenie wyrazów na podstawie podobieństwa ich formy dźwiękowej [ wymowy, brzmienia ] do innych wyrazów.
Nielekko jest bez szerszego kontekstu lub innych dodatkowych informacji wnioskować o genezie nazwiska Dyart. W mojej ocenie tylko wszechstronna kwerenda różnych źródeł, w tym dokumentów historycznych, genealogicznych, słownikowych czy językoznawczych może, choć nie musi, odpowiedzieć na pytanie od kogo, od czego, w jaki sposób i kiedy powstała konkretna nazwa osobowa oraz rozwiać różne dylematy odnoszące się do pochodzenia społecznego albo etnicznego osób noszących miano Dyart. Bo jak mówił profesor Kazimierz Rymut: „By w sposób prawidłowy podać genezę konkretnego nazwiska, trzeba by śledzić historię danej rodziny. Tak samo brzmiące dzisiejsze nazwiska dwu rodzin mogą mieć bowiem dwie różne genezy”. Natomiast, profesor Aleksander Brückner wielokrotnie pisał, że „my dziś nie rozumiemy znaczenia różnych słów używanych dawniej”. Pamiętać też trzeba, że niektóre słowa mogą pochodzić z różnych historycznych dialektów języka polskiego, w tym i z gwary. Nie można też wykluczyć, iż wspomniane miano jest reliktem wywodzącym się z języka [pra]słowiańskiego albo staropolskiego. W grę mogą też wchodzić inne języki. Zatem, i hybrydy językowe lub/i spolszczenia obcych nazw osobowych. Nie można też odrzucić przeinaczeń pisowni albo zjawisk fonetycznych występujących w języku polskim oraz innych językach.
Nazwisko należy traktować nie tylko jako element służący do identyfikacji poszczególnych osób, ale również jako zjawisko językowe. Każda nazwa osobowa jako kategoria onimiczna ustalała się i stabilizowała w określonych warunkach religijnych, administracyjno – prawnych, społeczno – środowiskowych. Nazwisko oddaje złożoność stosunków kulturowych i językowych na pograniczu i na obszarach z nim sąsiadujących oraz w miejscach gdzie występuje ludność [ osoby ] o różnej narodowości czy kulturze. Każde miano, jak wspomniałem ma charakter identyfikujący nie tylko osobniczo, ale terytorialnie oraz etnicznie. Nazwy osobowe stanowią nieodłączny element kontaktów językowych w miejscach gdzie wzajemnie się przenikają. Współżycie różnych osób, grup ludności [ narodowości ] obok siebie sprzyjało procesowi polonizacji obcego nazewnictwa osobowego na obszarze Polski. W miarę procesów asymilacyjnych nazwiska te ulegały najłatwiej upodobnieniom fonetycznym, następnie ortograficznym, aby nawet zmienić swe znaczenie. Podobne zjawisko występowało też w odwrotnym kierunku.
Przystępując do pracy nad pochodzeniem i powstaniem konkretnego nazwiska trzeba mieć zawsze na uwadze, że nie poruszamy się we współczesności, gdzie każda dorosła osoba ma dowód osobisty, numer PESEL lub/i NIP oraz trwałe, dziedziczne i nie nienaruszalne nazwisko. W wieku XVII, XVIII, a nawet w wieku XIX nazwy osobowe były bardzo ruchome, elastyczne a co za tym idzie ulegały zmianie aż do ukształtowania się dziedzicznego nazwiska.

Skoro nic nie napisałeś o historii nazwiska Dyart – zaproponuję Ci moje subiektywne spojrzenie, raczej będą to rozważania o jego genezie.

W Serwisie Rzeczypospolitej Polskiej znajduje się Wykaz nazwisk męskich i żeńskich [ według pola nazwisko aktualne ] występujących w rejestrze PESEL z uwzględnieniem nazwisk osób zmarłych, stan na dzień 01.02.2021 roku. Wykaz ten nie notuje nazwiska Dyart.
Zatem, na obszarze obecnej Polski nie występuje miano Dyart. Teoretycznie przedmiotowe miano mogło występować na obszarze Rzeczypospolitej Obojga Narodów w jej granicach do roku 1772. Mogło hipotetycznie pojawić się na ziemiach Polskich w okresie rozbiorów albo w czasie istnienia II Rzeczpospolitej.
Bardzo podobne nazwisko odnotowano na Wołyniu w księgach zgonów parafii Krzemieniec w roku 1822, to jest miano Dyard.
• Jakub Dyard, zmarły w dniu 20.11.1822, w miejscowość Ludwiszcze, w parafii Krzemieniec.
Krzemieniec, po ukraińsku Кременець [ Kremeneć ]. Wieś Ludwiszcze, po ukraińsku Людвище. Ludwiszcze oddalone jest od Krzemieńca około 17 km.
Wspomniany wcześniej przeze mnie Wykaz nie zawiera też nazwiska zapisywanego pod postacią Dyard.

W języku polskim [ i nie tylko ] występuje proces fonetyczny zwany udźwięcznieniem [ sonoryzacja ] oraz proces fonetyczny zwany ubezdźwięcznieniem [ desonoryzacja ].
Udźwięcznienie [ sonoryzacja ]. Jest to upodobnienie fonetyczne polegające na tym, że spółgłoska bezdźwięczna zyskuje dźwięczność. Proces ten następuje to pod wpływem sąsiadującej spółgłoski dźwięcznej [ ale nie półotwartej – nie mówimy pozła tylko posła ]. Na przykład w słowie prośba pod wpływem sąsiadującej spółgłoski dźwięcznej b wymawia się spółgłoskę ź, chociaż w zapisie jest ś. Upodobnieniom tym ulegają w języku polskim spółgłoski, które mają swoje odpowiedniki różniące się jedynie dźwięcznością.
Ubezdźwięcznienie [ desonoryzacja ]. Jest to upodobnienie fonetyczne polegające na tym, że spółgłoska dźwięczna traci dźwięczność. W języku polskim następuje to pod wpływem sąsiadującej spółgłoski bezdźwięcznej lub z powodu pozycji końcowej w wypowiedzi. Na przykład w słowie śliwka pod wpływem sąsiadującej spółgłoski bezdźwięcznej k wymawiamy spółgłoskę f, chociaż piszemy w, a w słowie sad w wygłosie wymawiamy t zamiast d.
Zatem, w nazwie osobowej:
• Dyart mogło dojść do udźwięcznienia spółgłoski bezdźwięcznej t [ r dźwięczne ] w wygłosie; t > d [ t bezdźwięczna , d dźwięczna ] i na skutek tego procesu fonetycznego powstała nazwisko Dyatd [ Dyart > Dyard ];
• Dyard mogło dojść do ubezdźwięcznienia spółgłoski dźwięcznej d z powodu końcowej pozycji w wypowiedzi [ wygłos ]; d > t [ d dźwięczna, t bezdźwięczna ] i na skutek tego procesu fonetycznego powstała nazwa osobowa Dyart [ Dyard > Dyart ].
Mając na uwadze wspomniane przeze mnie procesy fonetyczne trudno jednoznacznie stwierdzić, która z tych dwóch nazw osobowych jest faktycznym nazwiskiem, a która jest jego oboczną formą.

Moim skromnym zdaniem miano Dyart oraz Dyard nie należy do polskich nazw osobowych. Co najmniej może ono być spolszczeniem graficznym lub/i fonetycznym jakiegoś obcego nazwania. Tylko jakie to może być nazwisko i z jakiego kręgu językowego ono się wywodzi?

Załóżmy, że miano Dyart i Dyard jest spolszczeniem graficznym jakiegoś obcego nazwiska. Jeśli jest to graficzne spolszczenie jakiegoś obcego miana to jak ono brzmiało i dlaczego go zapisano pod postacią Dyart i Dyard?
W języku polskim litera y w przeszłości była używana do zapisu brzmienia głoski i oraz j. J [ minuskuła: j ] [ jot, jota ] – dziesiąta litera alfabetu łacińskiego, trzynasta litera alfabetu polskiego. Pierwotnie była jedynie wariantem graficznym litery I. W pisowni polskiej J służy głównie do zapisu półsamogłoski przedniej /j/ [ niesylabicznego i ]. W alfabecie łacińskim J występuje od XII wieku, w polskim występuje od wieku XVII.
Tak więc nazwisko zapisane pod postacią graficzną Dyart albo Dyard mogło brzmieć Diart albo Diard, albo Djart, albo Djard.
Szkoda, że nic nie napisałeś, w którym roku odnotowano i w jakim dokumencie nazwę osobową Dyart. Może byłoby łatwiej wnioskować o pochodzeniu wspomnianego przeze mnie miana?
Nazwa osobowa Diard występowała i nadal występuje na obszarze Francji, na przykład: Pierre-Médard Diard [ 1794-1863 ], francuski przyrodnik i odkrywca, Éric Diard [ ur. 1965 ], francuski polityk. Biorąc to pod uwagę można powiedzieć z jakimś prawdopodobieństwem, że nazwisko Diard jest francuskim nazwiskiem [ pochodzącym z kręgu języka francuskiego ].
Według francuskich etymologów nazwisko Diard ma następującą genezę:
1. Diard Définition du Nom de Famille: Variante de Thiard [ le nom a pénétré en roman aprčs la mutation germanique de th en d ];
2. Origine: "diard" est un nom de famille, variante de thiard, representant le nom de personne d'origine germanique thidhard, compose de thid peuple et hard fort .
Najogólniej z obu etymologii nazwiska Diard wynika, że jest ono wariantem nazwiska Thiard, które ma germańskie pochodzenie.
Nazwisko Thiard występowało i nadal występuje na obszarze Francji, na przykład:
1. Henri-Pons de Thiard de Bissy [ ur. 25 maja 1657 w Pierre-de-Bresse, zm. 26 lipca 1737 w Paryżu) ] – francuski duchowny katolicki, kardynał, biskup Meaux, opat Saint-Germain-des-Prés;
2. Pierre-Emmanuel Thiard – obecnie Zastępca Dyrektora Zarządzającego Saint-Gobain, Francja.

Hipoteza.
Nazwisko Dyart z jakimś prawdopodobieństwem jest spolszczoną formą francuskiego miana Diard, które jest wariantem nazwy osobowej Thiard.


Pozdrawiam – Roman.
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Wladyslaw_MoskalOffline
Temat postu: Pochodzenie nazwisk Dyart i Djart.  PostWysłany: 25-01-2022 - 06:02
Sympatyk


Dołączył: 25-04-2008
Posty: 1479

Status: Offline
Witam,

dodam moja hipoteze pochodzenia nazwiska Dyart.

Wedlug bazy PESEL w 1990 r w Warszawie 1 osoba nosila nzwisko Djart.
Bardzo rzadkie nazwisko Diart wystepuje wspolczesnie we Francji, Niemczech, Czechach i Rosji, zatem nazwiska Dyart i Djart, moga byc "zapisami ze sluchu" nazwiska Diart.
Strona genealogiczn Forebears=Przodkowie przedstawia wspolczesne rozmieszczenie galijsko-slowianskiego nazwiska Diart w Europie;
https://forebears.io/surnames/diart
Jakie jest pochodzenie nazwisk Diart, Djart i Dyart moga wskazywac francusko-belgijsko-czesko-angielskie nazwisko Diard i starozytne nazwisko irlandzko-angielsko-francusko-indyjskie Dyar.
Francuzi sugeruja, ze nazwanie Diard nosil kiedys ktos, kto zapisywal zdarzenia - n.p. dni narodzin. Natomiast Anglicy nazwania/nazwiska Diard i Dyar wiaza z wlascicielem zagrody lub siedziby z dziedzincem/podworzem i ja bym przyjal etymologie angielska, bo kiedys, kiedys, nie umiano pisac, ale zagrody posiadano.

Serdecznie pozdrawiam - Wladyslaw


Ostatnio zmieniony przez Wladyslaw_Moskal dnia 27-01-2022 - 02:14, w całości zmieniany 1 raz
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
PiotrekkOffline
Temat postu: Pochodzenie nazwisk Dyart i Djart.  PostWysłany: 25-01-2022 - 18:34
Sympatyk


Dołączył: 19-10-2019
Posty: 27
Skąd: Kielce
Status: Offline
Szanowni panowie, dziękuję za taką obszerną wypowiedź. Napisałem dość skromnie zapytanie, ponieważ nazwisko dopiero co "odkryłem", stąd też skromność postu.
Sytuacja wygląda następująco:
W roku 1760 ślub bierze w Młynie Smagów (parafia Chlewiska, mazowieckie) pracowity Wojciech Kasprzyk młynarz z Agnieszką Dyarką
Na podstawie kilku znalezionych metryk w podobnych czasie bierze również ślub Marianna Dyartka oraz pojawia się się w zapisach podstarzały już pracowity Szymon Dyart który świadkuje mieszkańcom Smagowa przy wielu aktach (śluby, chrzciny). Wstępna hipoteza jest taka, że rzeczony Szymon był ojcem dziewczyn, na których ród wymarł – nie znajduję tego nazwiska zupełnie w pobliżu tej parafii oraz nikt inny go nie nosi. Przede mną do przejrzenia jakieś 100 lat zapisków łacińskich Chlewisk w poszukiwaniu tego nazwiska, muszę też znaleźć akty urodzenia obu pań – Agnieszki i Marianny, co trochę zajmie z powodu braku indeksacji. Dlatego też rzuciłem pytanie tak luźno, dla mnie również brzmi to na niepolskie nazwisko, być może coś bliskiego w wymowie do "Djar"
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
ŁubikOffline
Temat postu: Nazwisko "Czubernat"  PostWysłany: 25-01-2022 - 19:04


Dołączył: 21-02-2010
Posty: 4

Status: Offline
Dotyczy Ubik
bagieteczka

Wg mnie jest możliwość i taka, że to błąd, a nazwisko powinno być zapisane Łubik, u mnie taki błąd występuje w księgach, gdzie do 1720 są wpisy Łubik Łubiczak Łubiczko, po czym w okresie zaborów nagle pisze się Ubik, choć syn Łubika. W 1720 Tomasz Łubik vel Łubiczak, który ma 15 hektarów w okolicy Wadowic. Zatem możliwe, że tak jak umnie jest to zwykły błąd wynikający z niezrozumienia przez kancelistę lub urzędnika a potem błąd ten powielano. W okolicach Krościenka i Nowego Sącza to nazwisko występuje jako Łubik czy Łubiczak, ale też Łubikowski od bardzo dawna, jest miejscowość rycerska Lubiczko pod Krakowem, ród moze brać korzenie od pnia Łuba. Synowie Łuby to Łubice vel Łubycze, stąd Łubiczak, Łubik. Warto przejrzeć wcześniejsze wpisy w księgach, bo to co piszą autorzy opracowań o powstaniu nazwisk nie zawsze wynika z faktów tylko z oderwanej od faktów akademickiej dedukcji. Rod ten też emigrował na Węgry z którymi w tej okolicy Polska wtedy graniczyła, nie było Słowacji. Dlatego nazwisko Łubik występuje także na Węgrzech. Przemawia za tym liczebność nazwiska Łubik w tym regionie.
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Wladyslaw_MoskalOffline
Temat postu: Pochodzenie nazwisk Podleski oraz Poddelski/Poddelsky.  PostWysłany: 31-01-2022 - 00:17
Sympatyk


Dołączył: 25-04-2008
Posty: 1479

Status: Offline
Nowicjuszka Poddelska pyta na Forum 30-01-2022 ;
"Interesuje mnie pochodzenie nazwiska Poddelski lub Paddelski".

Witam,
polskie nazwisko Podleski [w 2014r. 320 osob] i rzadsze, wschodnie nazwiska (jako obce, dlatego z zapisem) Podlesky, Podleskyi oraz Poddelsky, Poddelskaya, wg prof K. Rymuta wskazuja na kogos, kto mial siedzibe pod lasem.
Strona genealogiczna Forebears=Przodkowie przedstawia rozmieszczenie tych nazwisk w Europie;
https://forebears.io/surnames/poddelsky
https://forebears.io/surnames/poddelskaya

Pozdrawiam - Wladyslaw
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
AdamLipińskiOffline
10 Temat postu: Poszukiwanie informacji o nazwiskach  PostWysłany: 31-01-2022 - 20:27


Dołączył: 31-01-2022
Posty: 1

Status: Offline
Witam,

Poszukuję danych o nazwiskach, które widnieją w posiadanym w mojej rodzinie Familien Stammbuch.

Chodzi mi w szczególności o nazwiska Hoffmann, Schlenga, Hatt, Bothor, Cippa, Nowak

Nazwiska te w moim sztambuchu związane są z takimi miejscowościami jak Bielszowice (dzisiaj to dzielnica Rudy Śląskiej), Zaborze- Poremba (dzisiaj dzielnice Zabrza), Imielin, Halemba (dzisiaj to dzielnica Rudy Śląskiej), Pawonków (niem. Pawlonkau), Bytom.

Mam prośbę o kontakt osoby, które też mają tutaj jakieś informacje w tym temacie lub też wskazanie, gdzie takich informacji można poszukać.

Możemy się też pewnymi informacjami wymienić.

Może okaże się, że jesteśmy rodziną Smile

Pozdrawiam

Adam Very Happy
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Ewa_SzczodruchOffline
Temat postu: poszukiwanie informacji o nazwiskach  PostWysłany: 01-02-2022 - 04:04
Zasłużony
Sympatyk


Dołączył: 10-12-2006
Posty: 4006
Skąd: Toruń
Status: Offline
Witam Smile

Według prof. Rymuta:


Hoffmann - od niemieckich nazw osobowych Hofman, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘ dworzanin’.

Schlenga - nie znalazłam Sad

Hatt - w grupie nazwisk pochodzących od chata ‘dom’.

Bothor - nie znalazłam:(

Cippa - od gwarowego cipa ‘kura’.

Nowak 1335 - od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’.

_________________
Pozdrawiam cieplutko, Ewa Szczodruch
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Ewa_SzczodruchOffline
Temat postu:   PostWysłany: 01-02-2022 - 19:00
Zasłużony
Sympatyk


Dołączył: 10-12-2006
Posty: 4006
Skąd: Toruń
Status: Offline
Witam Smile

Wojtuniak - od imienia Wojciech, także od wójt.

Grzeżółkowski- od staropolskiego gżegżółka, gżegżółka ‘kukułka’.

Bogdała 1415 - od imienia złożonego Bogdał, notowanego od XII wieku.

Janost - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

_________________
Pozdrawiam cieplutko, Ewa Szczodruch
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
nawasaqiOffline
Temat postu:   PostWysłany: 03-02-2022 - 21:16
Zasłużony
Sympatyk


Dołączył: 04-10-2021
Posty: 140

Status: Offline
Witam szanowne grono chciałbym sie dowiedzieć odnośnie pochodzenia dwóch nazwisk:
Puchalski
Nega

_________________
Piotr Kaczmarczyk
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
ROMAN_BOffline
Temat postu: Etymologia nazwiska Nega, Puchalski.  PostWysłany: 04-02-2022 - 02:09
Sympatyk


Dołączył: 08-01-2012
Posty: 1129

Status: Offline
Piotrze, dobry wieczór.

Nazwisko Nega.

Etymologia nazwiska Nega według prof. dr hab. Aliny Naruszewicz – Duchlińskiej:
„Nega. Nazwisko pochodzi od rzeczownika nega, czyli ‘sprzecznik, kłótnik, przekora’ ( z łacińskiego negare ‘przeczyć’), zob. tzw. Słownik warszawski języka polskiego, red. J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, t. III, s. 240.”.

Moja propozycja. Rozważania o genezie nazwiska Nega.
1.
W staropolszczyźnie funkcjonowało słowiańska nazwa osobowa Niegosław. Jest to złożone imię, które składa się z 2 członów. Pierwszy człon to Niego- [ od prasłowiańskiego słowa *něga - rozkosz ], drugi to -sław [ od słowa sławić ]. Imię to mogło oznaczać "tego, który sławi rozkosz". Po raz pierwszy odnotowane w dawnych dokumentach w roku 1192. Niektóre staropolskie zdrobnienia: Niega, Niegan, Niego, Niegoł, Niegost, Niegosz, Niegusz, Nieguta, Niesz, Nieżęta, Nieżka lub Nieszka.
Z jakimś prawdopodobieństwem nazwa osobowa Nega może być pozostałością z języka prasłowiańskiego i pochodzić od słowa něga, które znaczyło ‘rozkosz’. W takim razie miano Nega może pochodzić od przezwiska Nega / Niega.
2.
Nazwa osobowa Nega z jakimś prawdopodobieństwem może być zdeformowanym zapisem nazwiska Noga, które pochodzi od przezwiska Noga a ono od wyrazu pospolitego 'noga'.


Nazwisko Puchalski.

Etymologia nazwiska Puchalski według prof. zw. dr hab. Michała Kondratiuka.
Profesor uważa, że nazwa osobowa Puchalski została utworzona od nazwy miejscowej Puchały Nowe i Puchały Stare w powiecie bielskim albo od wsi Puchały w powiecie zambrowskim, albo od miejscowości Puchały w powiecie hajnowskim. Nazwisko występuje w postaci przymiotnika utworzonego od nazwy wsi. Zatem jest odmiejscową nazwą osobową.

Była szlachecka rodzina o nazwisku Puchalski herbu Puchała. Z jakimś prawdopodobieństwem nazwa osobowa Puchalski może pochodzić od nazwy herbowej Puchała.
Puchalski h. Puchała, w północnym Mazowszu i na Podlasiu. Ich gniazdem jest wieś Puchały w ziemi łomżyńskiej. W 1473 otrzymali od ks. mazowieckiego Jana przywilej uwalniający wieś Puchały od wielu ciężarów publicznych. Osiadłszy zaś na Podlasiu, założyli wsie Puchały Stare i Nowe w ziemi drohickiej, z których dostarczali kilku zbrojnych konnych na potrzeby wojenne (Metr. Litew. 1528 r.). Niektórzy osiedleni na Mazowszu brali przydomek Chorombała (Urus.). Jedna linia osiedliła się w Wielkopolsce, inne przeniosły się na Litwę, Ruś Czerwoną i Podole. Puchalscy zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Galicji 1804, w Królestwie 1839 i 1848, w guberni kijowskiej 1816, grodzieńskiej 1844, mińskiej 1862, w okręgu białostockim 1863. Z tej rodziny: Jan, pisarz grodzki i poborca 1626, a wojski drohicki 1637. – Kazimierz, towarzysz husarski, walczył przeciw Moskwie 1660, pisarz dekretowy litewski 1662, wojski grodzieński, deputat na Trybunał skarbowy litewski 1673; fundował Dominikanów w Buchowiczy na Litwie 1673. Uruski daje Puchalskim herb Ślepowron, wymienia też Puchalskich herbu Prus III – wylegitymowanych w Galicji w XVIII wieku. Wydaje się jednak, że właściwym ich herbem jest – Puchała. Wszystkie wymienione herby, tj. Puchała, Prus III i Ślepowron, mają na tarczy podkowę, odwróconą barkiem do góry.
[ za: Polski Słownik Biograficzno-Genealogiczny ]


Pozdrawiam – Roman.
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Wladyslaw_MoskalOffline
Temat postu: Pochodzenie nazwisk Puchalski i Nega  PostWysłany: 04-02-2022 - 04:30
Sympatyk


Dołączył: 25-04-2008
Posty: 1479

Status: Offline
nawasaqi napisał:
Witam szanowne grono chciałbym sie dowiedzieć odnośnie pochodzenia dwóch nazwisk:
Puchalski
Nega

Piotrze,

czy Twoje nazwiska sa powiazane z poludniowa czescia woj. świętokrzyskiego ? Jesli tak, to pochodzenie nazwisk moze byc inne, niz podane przez Pana Romana.

Wladyslaw
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Wyświetl posty z ostatnich:     
Skocz do:  
Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu
Zobacz poprzedni temat Wersja gotowa do druku Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Zobacz następny temat
Powered by PNphpBB2 © 2003-2006 The PNphpBB Group
Credits
donate.jpg
Serwis Polskiego Towarzystwa Genealogicznego zawiera forum genealogiczne i bazy danych przydatne dla genealogów © 2006-2022 Polskie Towarzystwo Genealogiczne
kontakt:
Strona wygenerowana w czasie 0.322903 sekund(y)