Serwis Polskiego Towarzystwa Genealogicznego

flag-pol flag-eng home login logout Forum Fotoalbum Geneszukacz Parafie Geneteka Metryki Deklaracja Legiony Straty
środa, 22 września 2021

longpixel


Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu
Zobacz poprzedni temat Wersja gotowa do druku Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Zobacz następny temat
Autor Wiadomość
Robert_KosteckiOffline
Temat postu: Re: Nazwisko Kostecki  PostWysłany: 19-07-2021 - 15:37
Sympatyk


Dołączył: 14-09-2015
Posty: 1122

Status: Offline
No i doczekałem się. Oprócz impertynencji, także wybranych dokumentów wywodowych Kosteckich herbu Leszczyc (Bróg) z guberni orłowskiej (od miasta Orzeł). Czekałem na nie około 10 miesięcy, mimo, iż wystąpił o nie do archiwum petersburskiego znajomy Rosjanin z Kaliningradu. Rzekomo opóźnienia przez pandemię. Tak więc, wspomniany w poprzednich wpisach Narcyz Kostecki, to Jan Kanty Narcyz.
Ustalona dotychczas genealogia tej rodziny wyglądałaby następująco:

Wawrzyniec Kostecki, elektor z ziemi chełmskiej, podpisał wybór Augusta II. Posiadał majątek Osmikowicze, w powiecie włodzimierskim, w dawnym województwie wołyńskim. Był żonaty z NN. Świderską h. Ślepowron, ciotką Wawrzyńca Świderskiego, podczaszego wiskiego i Felicjana Świderskiego, stolnika i sędziego wiskiego. Wawrzyniec Kostecki miał syna Wincentego (†1741), dziedzica części Osmikowicz. Ten, w testamencie spisanym w dniu 05.04. 1741 r. w Osmikowiczach, powierzył swoje dzieci: Józefa i Helenę, opiece siostry rodzonej Marianny z Kosteckich Osowskiej oraz brata ciotecznego Felicjana Świderskiego. Józef, syn Wincentego, ożenił się z Anną Zielińską. Zmarł w 1784 roku (akt zgonu parafii smotryckiej). Jego synami byli: Maciej, wylegitymowany w 1841 roku w szlacheckiej Deputacji Wywodowej gub. kamieniecko-podolskiej; Ignacy, wylegitymowany w tejże Deputacji w 1841 roku; Paweł, urodzony w Rudce, a ochrzczony 13.01.1783 r. w kościele smotryckim. Paweł ożenił się z Teklą Mołczan i miał z nią synów: Józefa, ochrzczonego 14.08.1813 r. w Zbrzysku; Stefana Adolfa, ochrzczonego 18.09.1819 r. w Wońkowcach; Jana Kantego Narcyza, ochrzczonego 18.11.1823 r. w Mołczanach i Leona Karola, ochrzczonego 06.02.1828 w Murafie. Stefan Adolf, zesłaniec na Sybir po powstaniu styczniowym, żonaty z Izabelą Straszewską, miał synów: Wiktora (chrzest 26.02.1846 Kiślak – †Kniaża), administratora majątków i Józefata (*10.01.1842), właściciela Kniaży w powiecie sołucewskim, wylegitymowanego ze szlachectwa w 1845 roku, który miał troje dzieci, wszystkie urodzone w Rosji. Wiktor, żonaty z Karoliną Pauliną Mierzejewską (*1860 – †21 06 1944), miał dzieci: Janinę Marię (*1894 – †27.05.1980), bibliotekarkę, która w 1914 roku poślubiła w Warszawie Czesława Danielewicza; Wandę; Zygmunta Mariana (*1880 – †27.05.1900 Wilno), który popełnił samobójstwo, pochowany na Cmentarzu na Rossie; Stanisława Jana (*1881 – †1929 Kwasów), hodowcę roślin uprawnych w Stacji Hodowli Roślin w Kwasowie, żonatego z Heleną Tytiuk (†1951 Podkowa); Edwarda Juliusza (*11.05.1886 Płoskoje, gubernia kurska – †16.03.1968 Warszawa), który ukończył gimnazjum Edwarda Aleksandra Rontalera w Warszawie doktora nauk botanicznych, żonatego z Klementyną Wandą von Schpindler ă Donau (*1886 Kaługa – †20.11.1976 Warszawa) ; Witolda (*ok.1889 – † 07.12.1892 Znamienskoje, pochowany w Kursku). Edward Juliusz miał dzieci: Jana (*13.08.1913 Moskwa – †29.12.1973 Warszawa), doktora rolnictwa i Halinę zamężną Kwiatkowską (*1917 – †09.09.1944 Warszawa), polonistkę, sanitariuszkę II plutonu "Alek", 2 kompanii "Rudy", batalionu "Zośka", pseud. „Halusia”, która zginęła na ul. Książęcej 1. Jan w 1957 roku obronił pracę doktorską p.t. „Studia nad nową rośliną oleistą drapacz lekarski (Cnicus benedictus Gaertch.), morfologia i biologia, agrotechnika oraz ocena wartości użytkowej” na Wydziale Rolniczym Akademii Rolniczej w Lublinie. Edward Juliusz wraz z żoną zostali pochowani na Powązkach (kwatera 252-I-1Cool. Jan, ożeniony z Barbarą Milenis (*1920 – †09.10.2003 Warszawa), pochodzącą z Monkiszek leżących w powiecie kiejdańskim, miał córkę Małgorzatę Grażynę (*05.03.1942 Kwasów) za Tomaszem Józefem Mańkowskim herbu Zaremba.

Jan Kanty Narcyz Kostecki (chrzest 18.11.1823 r. Mołczany) vel Narcyz Pawłowicz Kostecki, ożenił się z Nadieżdą Borysow. Prawdopodobnie przeszedł na prawosławie, co zapewne pomogło mu w zrobieniu kariery urzędniczej w carskiej Rosji. Osiadł w guberni orłowskiej, gdzie pełnił urząd kolegialnego regestratora oraz był członkiem Ziemskiego Zarządu Szlachty. Był rówieśnikiem i towarzyszem polowań słynnego myśliwego Mikołaja Wasyljewicza Kirejewskiego (1798—1870). Znakomity strzelec. Polował z psami rasy kostromski (tatarski) gończy. Lew Mikołajewicz hr. Tołstoj (1828–1910), podczas jednego z pobytów myśliwskich u Kirejewskiego, poznał w czerwcu 1865 roku Jana Kantego Narcyza Kosteckiego. Pisał w liście do żony, że Kostecki wzbudził w nim jednocześnie strach i szacunek. Jeszcze w latach 80. XIX wieku Kostecki polował z psami na terenie guberni orłowskiej. Jego dziećmi były: Wiera (*19.03.1848), Lidia (*09.07.1849) i Borys (*06.02.1852). Borys Kostecki w 1882 roku mieszkaniec powiatu małoarchangielskiego, guberni orłowskiej, urzędnik tytularny, w 1906 roku był wymieniony w spisie szlachty guberni moskiewskiej.

Nikander Mikołajewicz Kostecki, według tradycji rodzinnej, także herbu Leszczyc, prawdopodobnie krewny Narcyza Kosteckiego, był w 1866 roku regestratorem kolegialnym. Pracował też na stanowisku pomocnika buchaltera w Zarządzie Okręgowym Inżynierii Warszawskiego Okręgu Wojennego. W latach 1874-1884 zajmował stanowisko naczelnika powiatu pińczowskiego, a w latach 1884-1885 był naczelnikiem powiatu kieleckiego. Jego synami byli: Jerzy (*ok.1877) i Anatol, którego grób znajduje się na cmentarzu w Łodzi. W okresie międzywojennym przedstawiciele obu rodzin Kosteckich mieli spotkać się na ulicy w Warszawie, gdzie doszło między nimi do strasznej wymiany zdań. Na jaki temat..., to chyba pozostanie już tajemnicą.
Nie jest to koniec poszukiwań, ponieważ w AP w Kielcach w zespole akt Rząd Gubernialny Kielecki znajduje się teczka/poszyt pt. "O službě činovnika osobych poručenij pri gubernatora Nikandra Kosteckago", sygn. 21/31/0/-/931:
https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/en/ ... a/14945770

Robert
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Robert_KosteckiOffline
Temat postu: Re: Nazwisko Kostecki  PostWysłany: 24-07-2021 - 13:12
Sympatyk


Dołączył: 14-09-2015
Posty: 1122

Status: Offline
Bardzo sprawnie i szybko z AP w Kielcach otrzymałem na skrzynkę poczty elektronicznej skany zamówionych dokumentów, dotyczących Nikandra Kosteckiego.

Nikander Kostecki, syn duchownego prawosławnego Mikołaja, ukończył w 1859 roku Wołyńskie Seminarium Duchowne ukraińskiego kościoła prawosławnego. Był właścicielem poduchownego majątku Wrocimowice, który zakupił w 1881 roku. Został odznaczony orderami: św. Anny klasy II oraz św. Stanisława klasy II. Otrzymał też medal na pamiątkę uśmierzenia polskiego powstania 1863/64 roku. Nie wiadomo, czy brał czynny udział w walkach, ale w tym czasie był w rezerwie garnizonu warszawskiego. Z Marią Sierhiejewicz (rzekomo herbu Ślepowron i pochodzenia tatarskiego, grób w Radomiu) miał dzieci: Marię (*06.12.1874); Jerzego (*01.02.1877); Anatola (*23.04.1883). W 1890 roku, wraz z paroma innymi urzędnikami, został osądzony i zesłany na Sybir, gdzie wyjechał z córką.
Z uwagi na to, że Wołyńskie Seminarium Duchowne na przestrzeni XIX wieku kończyło kilkunastu Kosteckich, w tym paru Nikandrów i Mikołajów, trudno jest ustalić, czy na przykład Mikołaj Kostecki, syn Joanna, który w 1835 roku ukończył wspomniane seminarium - to późniejszy pop, a ojciec Nikandra.

Zapraszam do przeglądania rosyjskojęzycznych stron internetowych, bo tam znajduje się morze informacji genealogicznych. Jeżeli macie jakieś uzupełnienia, to zapraszam do dyskusji.

Robert
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
raes_porajOffline
Temat postu: Re: Nazwisko Kostecki  PostWysłany: 24-07-2021 - 23:49


Dołączył: 14-02-2017
Posty: 6

Status: Offline
Kosteccy byli w w parafii Trembowla, w szczególności w Iwanówce Trembowleskiej. Drobna szlachta zaściankowa, zrusinowana językowo i wyznaniowo.

_________________
Frigga Asgard
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Robert_KosteckiOffline
Temat postu: Re: Nazwisko Kostecki  PostWysłany: 25-07-2021 - 16:47
Sympatyk


Dołączył: 14-09-2015
Posty: 1122

Status: Offline
Dziękuję Ci Friggo, królowo Asgardu, żono Odyna, matko Thora i Heli oraz przybrana matko Lokiego.

Jan Kostecki, „nobilis” i Zofia vel Anna Kisielewska mieli dzieci: Annę (*1845 Iwanówka Trembowelska) za Kazimierzem Bagińskim (1874); Mariannę (*1854 Iwanówka Trembowelska), 1 v. za Tomaszem Bagińskim, 2 v. za Janem Lewickim; Simeona ożenionego z Klarą Olszewską; Eliasza ożenionego z Magdaleną Boniakowską, który miał córkę (*16.01.1891 Iwanówka Trembowelska). Z nich, Simeon (agr.) miał córki: Michalinę (*1846 Iwanówka Trembowelska) za Kazimierzem Bunikowskim; Mariannę (*1849 Iwanówka Trembowelska); Ewę (*1861 Iwanówka Trembowelska); Paulinę (*1863 Iwanówka Trembowelska – †03.05.1872 Iwanówka Trembowelska). Eliasza córkami były: Paulina (*1872 Iwanówka trembowelska – †Iwanówka Trembowelska); Paulina (*1875 Iwanówka Trembowelska); Julia (*1877 Iwanówka Trembowelska); Katarzyna (*1880 Iwanówka Trembowelska). W Iwanówce mieszkała też Magdalena Kostecka, prawdopodobnie kolejna córka Symeona.[1] W Iwanówce kowalem był Sz. Kostecki (1928).[2] Kosteccy w linii męskiej, według metryk, byli grekokatolikami.[3]

[1] AGAD w Warszawie, Archiwum Zabużańskie, sygn. akt 1398, Akta metrykalne parafii rzymskokatolickiej Trembowla.
[2] Księga adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa z roku 1928.
[3] Informacja od A. W.
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Janiszewska_JankaOffline
Temat postu:   PostWysłany: 19-08-2021 - 20:39
Zasłużony
Sympatyk


Dołączył: 28-07-2018
Posty: 635

Status: Offline
Robert_Kostecki napisał:
Dziękuję Janko za metrykę chrztu Małgorzaty Kosteckiej, ale niestety nie mogę ustalić jej genealogii, ponieważ w samym Uniejowie i jego okolicy mieszkali Kosteccy różnych stanów, zapewne nie powiązani ze sobą genetycznie:

1. Anna z Kosteckich i Jan, „urodzeni” małżonkowie Trzebińscy, mieli syna Franciszka Bogumiła (chrzest 08.10.1724 Balin, parafia Uniejów). Rodzice chrzestni Wielmożni Jan Koss, chorąży chełmiński, i Marianna Olszewska miecznikowa dobrzyńska.

2. Józef Kostecki, syn Andrzeja i Anny Piekarskiej (może Kucharskiej), ożenił się 01.02.1780 r. w parafii Wilamów k/Uniejowa z Katarzyną Czajkowską, córką Antoniego i Zofii Rojek. W metryce ślubu byli określeni jako „generosorum”.

3. Józef Kostecki (*ok.1791), pracowity, służący we wsi Kościelnica vel Wola Kościelna (obecnie dzielnica Uniejowa), w dniu 03.02.1816 r. ożenił się z Salomeą Walisiewicz (*ok. 1781 Kościelnica). W rejestrze ślubów zamieszczonym na końcu księgi małżeństw widnieje jako Salomea Krulewicz [sic!].

4. Józef Kostecki (*ok. 1790 – †01.03.1847 Truskawiec, par. Bałdrzychów ) w 1815 roku służący na zamku uniejowskim za foczmana, okupnik, gospodarz, kolonista. W 1815 roku Salomea Szałowska, panna, urodziła syna Jana Karola (*16.01.1815 Kościelnica). Świadkiem podczas chrztu był Józef Kostecki. Kilka lat później występuje już jako mąż Salomei z Szałowskich (*ok. 1785 – † 21.05.1854 Truskawiec), z którą miał syna Łukasza (*12.10.1819 Kościelnica – †22.03.1898 Truskawiec ), czynszownika we wsi Truskawiec, kolonistę. U żyjących potomków istnieje świadomość drobnoszlacheckiego pochodzenia.

5. W 80. latach XVII wieku zjawia się w Uniejowie niejaki Stanisław (I) Kostecki z D...czyna, który był nestorem Kosteckich, piwowarów uniejowskich. Do Uniejowa przybył z żoną Marianną i zapewne z synem Adamem. W 1689 roku zostaje przyjęty do prawa miejskiego w Uniejowie. Tu rodzi się kolejny jego syn Michał (*1687 Uniejów), który z żony Zofii miał dzieci: Wawrzyńca Kajetana (chrzest 05.08.1717 r. Uniejów); Petronellę (chrzest 30.05.1724 r. Uniejów); Jana (chrzest 27.10.1726 r. Uniejów); Jadwigę (chrzest 14.10.1729 Uniejów), która poślubiła Wawrzyńca Taurowskiego z Konina (właściwie Byczkiewicza); Wojciecha (chrzest 26.03.1732 r. Uniejów). Jakub Kostecki (chrzest 30.04.1708 r. Uniejów), syn Adama i Zofii; Teresa Kostecka, córka Adama i Marianny, ochrzczona 01.12.1715 r. Wawrzyniec Kostecki, syn Adama i Bogumiły, ochrzczony 10.08.1728 r. Marianna, córka Michała i Marianny, ochrzczona 14.07.1720 r.; Marianna Kostecka z Uniejowa w 1756 roku była odnotowana w księgach parafii Spycimierz jako chrzestna. Wojciech Kostecki, sławetny, mieszczanin z Uniejowa, w 1773 roku przybył do Kalisza w poszukiwaniu złodzieja . „Uczciwie urodzony” Tomasz Kostecki (*ok.1774; 1793), piekarz w Uniejowie, w dniu 27.01.1799 r. poślubił w Uniejowie Juliannę Kami(e)ńską, z którą miał córki: Elżbietę; Brygidę Justynę (*1813 Uniejów). Mateusz Kostecki (*ok.1759 – zm. 10.03.1816 Dobra), w latach 1812-1816 prezes rady miejskiej w miasta Dobra, z Reginą Mrowińską miał syna Justyna (*ok. 1795 Dobra – zm. 05.02.1823 Uniejów), który poślubił Mariannę Dobrowolską, z którą miał dzieci: Franciszka Ryszarda (*02.04.1815 Uniejów); Zuzannę (*ok.1823 Uniejów). Józefa Kostecka zmarła 08.07.1800 r. w Uniejowie. Elżbieta Kostecka, zmarła 14.08.1800 r. w Uniejowie. Józef Kostecki zmarł 27.10.1806 r. w Uniejowie. Katarzyna Kostecka, zmarła 01.09.1808 r. w Uniejowie.

6. Stanisław (II) Kostecki, przybył do Uniejowa z Gieczna. W 1753 roku został przyjęty do prawa miejskiego. Piwowar, ławnik, w latach 1763-1792 pełnił z przerwami funkcję burmistrza. Był ojczymem Jadwigi z Kosteckich Taurowskiej i po jej śmierci, opiekunem jej małoletnich synów, a także w 1793 roku był ojczymem dla Franciszka (chrzest 28.01.1748), żonatego i najmłodszego Jana (*1760), braci Razniakowskich. Był żonaty z:
1 v. Marianną, wdową po Michale Kosteckim, synu Stanisława (I);
2 v. Chodakowska;
3 v. Marianną, wdową po Józefie Razniakowskim (wcześniej nazywali się Razny vel Razniak).

Pozdrawiam

Robert


Do tego zestawienia Kosteckich z Uniejowa dodam znaleziony dziś przypadkiem w bazie BASiA akt urodzenia 28.04.1822 r syna JM Justyna Kosteckiego obywatela Uniejowa liczącego lat 26, któremu na chrzcie dano imiona Józef Stanisław, a matką dziecka była Marianna z Dobrowolskich mająca lat 33. Chrzestnym dziecka był wikariusz Kolegiaty Uniejowskiej ks.Bogumił Dobrowolski.
Może ten akt uzupełni Twoje badania rodziny Kosteckich z Uniejowa... Smile

Pozdrawiam serdecznie
Janka
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Robert_KosteckiOffline
Temat postu:   PostWysłany: 20-08-2021 - 08:40
Sympatyk


Dołączył: 14-09-2015
Posty: 1122

Status: Offline
Bardzo dziękuję Janko za pamięć i metrykę.

Pozdrawiam serdecznie Robert
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Robert_KosteckiOffline
Temat postu:   PostWysłany: 22-08-2021 - 11:09
Sympatyk


Dołączył: 14-09-2015
Posty: 1122

Status: Offline
Witam,

czy jest tu może jakaś osoba, która jest zarejestrowana na genealogicznym forum białoruskim i mogłaby przekazać mój adres mailowy p. Julii Kosteckiej z prośbą o nawiązanie ze mną kontaktu:
http://www.nobility.by/forum/index.php?topic=3353.0

Szczerze mówiąc, to mam już dosyć tych rejestracji, loginów, haseł, nicków, itp., stąd moja prośba.

Pozdrawiam

Robert
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Robert_KosteckiOffline
Temat postu:   PostWysłany: 28-08-2021 - 11:40
Sympatyk


Dołączył: 14-09-2015
Posty: 1122

Status: Offline
Dzień dobry,

okazało się, że pod wpisami na wyżej podanym forum białoruskim "kryje" się Julia z d. Kostecka, która prosiła o pomoc we wcześniejszych wpisach w zawiązanym tutaj temacie. Przeanalizowałem zebrane informacje, z których wynika, że:

Pradziadem Julii miał być Konstanty Kostecki, syn Józefa. Z kolei Józef miał być synem Ignacego, który rzekomo brał udział w Powstaniu 1863 roku, za co został pozbawiony wszelkich praw. Z małżeństwa z Teklą, córką Stefana miał dzieci: Włodzimierza (*1893 Kryszyłowszczyzna lub Daniłowszczyzna); Konstantego (Starobin, powiat słucki); oraz Zofię.

Na wspomnianym forum białoruskim sugerowano, że przodkowie Julii pochodzili z rodziny szlacheckiej, wylegitymowanej w guberni grodzieńskiej (РГИА, дело № 7606, оп. 23, ф. 1343) w latach 1856 - 1892.
Akurat mam dobrze rozpracowaną tę rodzinę, a nawet popełniłem na jej temat artykuł pt. "Ostatni adiutant Romualda Traugutta. Przyczynek do dziejów drobnej szlachty podlaskiej" [w:] Gens, rocz. 2003-2004, s. 55-66. Zobacz też na stronie internetowej www.kosteccy.pl pod Kosteckimi herbu Dąbrowa.

Według wspomnianych dokumentów legitymacyjnych Heroldii Cesarstwa Rosyjskiego, Jan Kostecki, syn Jakuba, a wnuk Daniły [Daniela], w 1703 roku zapisał część wsi Malewice (parafia Dziadkowice, ziemia bielska, województwo podlaskie), swojej posiadłość dziedzicznej, synowi Wojciechowi. Grzegorz (1740), syn Wojciecha, w 1779 roku za 3000 złp sprzedał Malewice Ignacemu Bobrownickiemu.[1] Z kolei Józef Kostecki ze wsi Zawyki k/Suraża, syn Grzegorza, żonaty z Marianną Aleksandrowicz, miał trzech synów: Izydora Konstantego Józefa (*23.03.1816 Białystok – †?); Feliksa Michała Franciszka (*16.01.1821 Zawyki[2] – †?); i Aleksandra Michała (*1826 – †ok. 1869 Uhowo). Kosteccy 21.07.1830 r. otrzymali potwierdzenie szlachectwa w szlacheckiej białostockiej Deputacji Wywodowej.[3]
Izydor Konstanty Józef Kostecki urodził się w Białymstoku. Po ukończeniu miejscowego gimnazjum, wstąpił na służbę państwową. W latach 1832-1840 był kancelistą w Białostockiej Izbie Skarbowej. W Białymstoku, z Franciszki Sztejner szlachcianki, urodziło się mu dwóch synów: Otton Józef (*22.03.1838 Białystok – †02.03.1898) i Józef Kazimierz (*22.03.1840 Białystok – †?). W latach 1840-1844 pracował jako sekretarz Dumy w Brańsku. Tu, urodził się mu trzeci syn – Michał (*16.09.1842 – †1916 Włodawa). Izydor Konstanty Józef w 1844 roku, został przeniesiony do Bielskiego Sądu Ziemskiego, gdzie w 1845 roku został sekretarzem, a w 1849 roku funkcjonariuszem Białostockiej i od 1855 roku Grodzieńskiej Policji Miejskiej. Izydor Konstanty Józef, wraz z synami, 22.08.1858 r. otrzymał potwierdzenie szlachectwa w Heroldii Cesarstwa Rosyjskiego, a 30 sierpnia tego roku został zapisany do ksiąg szlachty guberni grodzieńskiej. W 1859 roku mianowano go komisarzem policji powiatu brzeskiego. W 1860 roku otrzymał stopień urzędnika tytularnego. Podczas powstania styczniowego, nadal pełnił urząd komisarza policji. W związku z podejrzeniem o "polityczną niepoprawność" w Brześciu oddalono ze służby państwowej trzydziestu trzech urzędników. Wśród zwolnionych urzędników podejrzanych o pomoc udzielaną powstańcom był Konstanty Kostecki.[4] W 1864 roku został osądzony pod zarzutem wspierania powstańców. Wyrokiem sądu został poddany dozorowi policyjnemu. Ostatecznie był prawnikiem – rejentem w Brześciu i na koniec prezydentem Brześcia. Jego dwóch synów brało czynnie udział w powstaniu styczniowym.
Otton Józef, student warszawskiej Szkoły Głównej. W czasie powstania styczniowego, został adiutantem Jana Edwarda Wańkowicza, a potem adiutantem Romualda Traugutta.[5] Za przynależność do oddziału rewolucyjnego oraz posługiwanie się cudzym paszportem, został zesłany do guberni tomskiej. Na zesłanie wyruszył z Warszawy 10.11.1863 r. Do Maryńska w guberni tomskiej przybył w marcu 1864 roku. Potem przebywał w Tiumeniu w guberni tobolskiej, gdzie w 1871 roku został zwolniony z dozoru policyjnego, bez prawa powrotu do kraju. W 1885 roku mieszkał w Kamyszłowie koło miasta Irbit. Ożenił się w Rosji i miał dwoje dzieci: córkę i syna.
Józef Kazimierz Kostecki, jego brat, był w oddziale powstańczym Krakowskiego w powiecie pińskim. Sądzony w Wilnie, został skazany na konfiskatę mienia i zesłany na osadzenie do guberni tobolskiej z pozbawieniem praw stanu.[6] Józef Kazimierz był odesłany do Pińska, a w kilka dni po przybyciu do Tobolska, 30.08.1864 r. wyruszył do Tomska i stamtąd został odesłany do gminy kołyońskiej w okręgu maryńskim. W 1873 roku został zwolniony z dozoru policyjnego, ale bez prawa powrotu do kraju. Pozostał kawalerem (?).
Michał Kostecki, trzeci syn Izydora Konstantego Józefa, był inżynierem architektem we Włodawie. Ożenił się z Katarzyną Jahołkowską i miał z nią siedmioro dzieci: Józefę (*19.03.1869 Brześć – †21.1.1967 Warszawa) zamężną z wdowcem Rudolfem Mieczysławem Jakimowskim (*1863 – †1919 Warszawa); Konstantego (*04.07.1870 Włodawa – †10.07.1930 Włodawa), dwukrotnie żonatego: 1 v. z Cecylią Elżbietą Kamocką (*1878 – †16.06.1919 Warszawa), z którą miał córkę Celinę oraz 2 v. z Karoliną Janiną ze Szteinertów Powołańską, aktorką;[7] Leona Izydora (*24.03.1872 Włodawa – †03.03.1941 Włodawa), który 19.08.1920 r., w parafii św. Jana w Lublinie poślubił Kazimierę Czajkowską (*23.03.1885 Świrany, parafia Kiemieliszki – †13.10.1973), bezdzietni;[8] Franciszka Ignacego (*25.02.1874 Włodawa – †01.04.1912 Warszawa), urzędnika Izby Obrachunkowej w Warszawie, kawalera, zmarłego na gruźlicę w wieku 38 lat, pochowanego w grobie rodzinnym na Powązkach.[9]; Zofię (*29.01.1876 Włodawa – †11.05.1956 Gorzów Wielkopolski), pochowaną we Włodawie, zamężną z Janem Tadeuszem Kompfem (*1870 Dworzyska – †04.07.1924 Włodawa). Michał zakupił w 1874 roku posesję poklasztorną we Włodawie i przebudował ją na dwór. Z pośród synów Michała Kosteckiego tylko jeden – Konstanty, doczekał się potomstwa z pierwszego małżeństwa (córka Cecylia). Był handlowcem, prowadził hurt skór w Warszawie. Umarł we Włodawie, a został pochowany na Powązkach, wraz z pierwszą żoną. Trzeci syn Michała – Leon Izydor, ekonomista, miał sklep olei i smarów „Nobla” we Włodawie. Uzyskał potwierdzenie szlachectwa 14.01.1893 r. przez Departament Heroldii Praworządnego Senatu w S. Petersburgu. Feliks Michał Franciszek Kostecki, drugi syn Józefa, miał dzieci: Lenę i Franciszka (*1863 Grodno), z którymi po zwolnieniu w 1871 roku z dozoru policyjnego i powrocie z zesłania, emigrował do Szwecji.[10]
Aleksander Michał Kostecki, trzeci syn Józefa, urodził się prawdopodobnie w Grodnie. Był ziemianinem, właścicielem majątku Uhowołapy, zapalonym „koniarzem” i został zaangażowany w budowę linii kolejowej Warszawa–Brześć–Wilno–Petersburg, jako pośrednik między francuską firmą budującą obiekt warsztatów naprawczych taboru kolejowego w Łapach. Ożenił się z Moniką Radziwonowicz, z która miał trójkę dzieci urodzonych w majątku Uhowołapy k/Supraśla: Samsona (*1860 - † po 1945 Łódz); Zofię (*1861 – †po 1882 Sankt Petersburg) i Jana Leona (*25.11.1862 Uhowo – †02.01.1930 Poznań). Aleksander Michał miał stadninę koni. Jeździł często do Francji w interesach. Około 1869 roku, po kolejnym powrocie z Francji, sprzedał konie na targu w Grodnie. Kiedy, wraz z zarządcą wracał do domu, napadli na nich bandyci. Zabili Aleksandra Michała, zabrali pieniądze i wrzucili ciało do stawu, a zarządca podobno ledwo uszedł z życiem. Potem, ten sam zarządca przejął sądownie majątek, ponoć za długi, które wobec niego miał Aleksander Michał. Po tym wydarzeniu Zofia wyjechała do Sankt-Petersburga, gdzie przebywała rodzina jej matki. Około 1870 roku wdowa po Aleksandrze Michale, wraz z synami, zamieszkała w Grodnie, szyciem zarabiając na utrzymanie. Z pomocą i opieką przyszedł jej Antoni hr. Potocki (*1834 – †1883 Elisabedgrad)[11], dzięki czemu Samson i Jan Leon otrzymali bardzo dobre wykształcenie, szkoląc się najpierw w Grodnie, a potem w Sankt Petersburgu. Samson Kostecki z miejscowości Starosielce w 1888 roku w Łomży poślubił Martę Żyłka.[12] pracował w Kijowie, jako główny buchalter u przedsiębiorcy polskiego. Pod Kijowem w Świętoszynie wybudował dom, gdzie z Grodna ściągnął matkę, a stamtąd po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, przeniósł się do Łodzi (Kochanówka). Kulał do końca życia, z powodu powikłań po wypadku samochodowym, jakiemu uległ w Kijowie. Miał córkę Jadwigę (*1891 Kijów – †1977 Rabka), zamężną za Bronisławem Knichowieckim. W 1936 roku, mając 76 lat, jeszcze pracował.
Jan Leon, jeździł w poszukiwaniu pracy do Sankt-Petersburga, skąd został w 1890 roku wysłany do Kraju Zakaspijskiego, jako księgowy prowadzonej wówczas budowy Kolei Transkaspijskiej. Kupił w Aschabad dom z sadem, gdzie zamieszkał z Heleną Leszkiewicz- Baczyńską, córką miejscowego nauczyciela, szesnastoletnią panną poznaną w Taszkencie lub Odessie. W Baku wzięli ślub, który udzielił im ks. Bajewski, przyszły prałat w Żytomierzu. W 1896 Jan Leon roku został kontrolerem budowy Kolei Wschodniochińskiej, następnie Południowomandżurskiej. Z racji zajmowanego stanowiska wielokrotnie wyjeżdżał do Japonii. W swoim otoczeniu był nazywany „baronem”.[13] W Okojańskoje k/Władywostoku kupił 600 ha gospodarstwo z lasem, gdzie wybudował rezydencję letniskową.


[1] РГИА, ф. 1343, оп. 23, дело № 7606. Tradycja rodzinna Kosteckich h. Dąbrowa mówi o ich wspólnym pochodzeniu z Kostkami h. Dąbrowa.

[2] Archiwum Parafialne, parafia rzymskokatolicka Suraż, księga chrztów, akt z 1821 roku, s. 174; Feliks Kostecki, leśniczy z powiatu sokolskiego, guberni grodzieńskiej, asesor kolegialny, jako osoba „nieprawomyślna pod względem politycznym”, za wspieranie powstańców w 1863 roku został zesłany w 1864 roku do guberni woroneskiej pod nadzór policji (RPHA w Petersburgu, zesp. 1286, inw. 23, vol. 769, k. 631; tamże, inw. 50, vol. 488, k. 81) - prawdopodobnie chodzi tu o przedstawiciela rodziny h. Dąbrowa.

[3] Spis szlachty wylegitymowane w guberniach grodzieńskiej, mińskiej, mohylewskiej, smoleńskiej i witebskiej, opr. S. Dumin i S. Górzyński, Warszawa 1992, s. 48 – wymienia Kosteckich zapisanych do 1 księgi genealogicznej szlachty guberni grodzieńskiej. Chodzi tu o Kosteckich h. Dąbrowa (Zob. S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. VII, Warszawa 1906, s. 312); RPHA w Petersburgu, Sprawa szlachectwa Kosteckich wylegitymowanych w Cesarstwie Rosyjskim i zapisanych do ksiąg szlachty guberni grodzieńskiej w 1830 i 1858 roku, fond 1343, opis 23, dieło 7606.

[4] Карпович О.В., БРЕСТ-ЛИТОВСК И БРЕСТСКИЙ УЕЗД В ПЕРИОД ВОССТАНИЙ 1831, 1863 ГГ., [w:] Вестник Брестского государственного технического университета.,№ 6, 2012, s. 50

[5] Robert Kostecki, Ostatni adiutant Romualda Traugutta. Przyczynek do dziejów drobnej szlachty podlaskiej, [w:] Gens, 2003/2004.

[6] Хурсiк В., ТРАГЕДЫЯ БЕЛАЙ ГВАРДЫI. Беларускiя дваране у паустаннi 1863-1864 гг, [w:] Гiстарычны нарыс и спiсы, Минск, Пейто, 2001, c. 88.

[7] USC par. rzymsko-katolickiej p.w. św. Aleksandra, akt małżeństwa nr 413/1922.

[8] USC par. rzymsko-katolickiej p.w. św. Jana w Lublinie, akt małżeństwa nr 147/1920.

[9] AAD w Warszawie, USC parafii rzymskokatolickiej p.w. Przemienienia Pańskiego w Warszawie, księga zgonów, akt nr 38/1912; Kurier Warszawski, 1912, nr 104.

[10] Być może, tożsamy z Feliksem Kosteckim, leśniczym z powiatu sokolskiego, guberni grodzieńskiej, asesorem kolegialnym, który jako osoba „nieprawomyślna pod względem politycznym”, za wspieranie powstańców był zesłany w 1864 roku do guberni woroneskiej pod nadzór policyjny (RPHA w Petersburgu, zesp. 1286, inw. 23, vol. 769, k. 631; tamże, inw. 50, vol. 488, k. 81).

[11] Antoni hr. Potocki uznany za zmarłego w powstaniu 1863 roku, faktycznie ukrywał się. Znalazł się w Kraju Stawropolskim, gdzie najprawdopodobniej zmarł w Nowoukraince k/Elisabedgradu. Tam też, w 1883 lub 1884 roku mieszkali Radziwonowiczowie, spokrewnieni z Potockimi i rodziną Jana Leona Kosteckiego.

[12] Archiwum Parafialne w Łomży, księga małżeństw, akt nr 40/1888.

[13] Jan Leon Kostecki wykonujący misję z ramienia Rządu Rosji na Dalekim Wschodzie, jako wysoki urzędnik carskiego Ministerstwa Finansów do kontroli budowy Kolei Transsyberyjskiej, był przedstawiony do uzyskania godności barona. Nadania tego nie przyjął, gdyż uważał, że tytuł wzięty od cara zobowiązywał do wyjątkowej lojalności wobec Rosji.

Co mogłem, to zrobiłem w tej sprawie, teraz można tylko liczyć, że zaglądający tu przedstawiciele rodów grodzieńskich oraz szlachty białoruskiej oraz inni wyspecjalizowani badacze historii tamtejszych rodzin, bezinteresownie pomogą Julii w rozwiązaniu jej genealogii. Smile

Pozdrawiam

Robert
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Wyświetl posty z ostatnich:     
Skocz do:  
Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu
Zobacz poprzedni temat Wersja gotowa do druku Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Zobacz następny temat
Powered by PNphpBB2 © 2003-2006 The PNphpBB Group
Credits
donate.jpg
Serwis Polskiego Towarzystwa Genealogicznego zawiera forum genealogiczne i bazy danych przydatne dla genealogów © 2006-2021 Polskie Towarzystwo Genealogiczne
kontakt:
Strona wygenerowana w czasie 0.386520 sekund(y)