Serwis Polskiego Towarzystwa Genealogicznego

flag-pol flag-eng home login logout Forum Fotoalbum Geneszukacz Parafie Geneteka Metryki Deklaracja Legiony Straty
piątek, 14 maja 2021

longpixel


Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu
Zobacz poprzedni temat Wersja gotowa do druku Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Zobacz następny temat
Autor Wiadomość
arek.buOffline
2 Temat postu: Pochodzenie nazwiska Buczak z Archiwum Akt Dawnych, Herbarza  PostWysłany: 04-05-2021 - 18:14


Dołączył: 25-01-2021
Posty: 1

Status: Offline
Przeprowadziłem proste poszukiwania w zasobach, bez tworzenia drzewa genealogicznego.
Gdyż jak wiadomo ślady przeszłości dość często ułatwiają poszukiwania.
Najprościej przeszukać w obecnych czasach, też dostępne źródła informacji internetowej.
Poruszone tematy z forum genealodzy też stały się bodźcem, do napisania trochę w temacie.
Za nim udamy się do fizycznych archiwów państwowych, a okazuje się, że do korzeni drzewa genealogicznego dotrzeć nie można.
Dokumenty Akt Dawnych giną w czasie jak ludzie umierają.
Genealogia to jak wykopaliska archeologiczne na prehistorycznym cmentarzysku z epoki brązu.
Gdy nie można nic znaleźć przychodzi z pomocą nauka współczesnego XXI wieku.
Można przyśpieszyć proces genealogią genetyczną, chociaż to kosztowne.
W każdym przypadku jest inny wynik dla ludzi z tym samym nazwiskiem, tych nie spokrewnionych i żyjących w innych rejonach kraju, czy świata.

Czas na znalezione najprostsze informacje genealogiczne, a dużo tego nie było.
Wszystko czego mogę się spodziewać szukając odpowiedzi o swoich przodkach.
Wyniki mogą nie być zadowalające, ale poszukać warto.
Wszystko co jest ogólnie dostępne w raz z źródłami, które są też dostępne.
Zaczynam:

130/2398 Warszawa 30 lipca [1638]
k. 121 v. – 122
Król, w uznaniu zasług Piotra Ostoyskiego, żołnierza, który brał udział w różnych ekspedycjach wojennych, nadaje mu wszelkie dobra, jakie prawem kaduka przypadły do dyspozycji władcy, zdrajców, mieszczan kijowskich: Iwana Kostynka, Fedora Buczaka <---<<, Stecza Mościckiego, Murzyna Rzyzowskiego, Wasieła Surmiła, Fedora Aszanwuły. Podaje się do wiadomości urzędów grodzkich i miejskich Kijowa.
Dokument podpisany przez króla Władysława IV i Stanisława Skarszewskiego, sekretarza królewskiego.
jęz. pol.

Zbiór dokumentów Władysława IV zapisanych w Metryce Koronnej.
Wpisy dotyczące czterech województw:
bracławskiego, czernihowskiego, kijowskiego i wołyńskiego
z lat 1569 - 1673 wniesione do ksiąg Metryki Koronnej
Sumariusz Metryki Koronnej Księga wpisów MK 185 z Archiwum Głownego Akta Dawnych

http://www.agad.gov.pl/inwentarze/7SumariuszMK185.pdf
http://www.agad.gov.pl/inwentarze/MR2.xml

Jan z Łuki, świadczył 1427 r. Danił i Łukasz Żydowczyce z Łuki 1457 r. we Lwowie. Daszko i Antoni Łuccy z Łuki mają sprawy z Bilińskiemi w Przemyślu 1504 r. Ihnat, Andrzej i Waśko, współdziedzice Łuki, a Pietrzyk Łuki i Biliny Wielkiej 1515 r. Steczko Hlebkowicz i Iwan Hriczkowicz Łąccy świadczą 1564 roku przy rozgraniczeniu Brzezia, w przemyskim. Pop Iwan z Łąki, Jacko i Stecz Ihnatowicz Łąccy obecni 1587 r. na sejmiku ziem ruskich w Rzeszowie. Sienko i Iwaszko Łąccy, Piotr Hermanowicz, Hryćko Chamkowicz, Procz Daszkowic i Iljasz Łącki, dziedzice Łąki 1589 roku (AGZ. XII - XIX Pawińs.).

Na popis ziemi lwowskiej stawili się: Dymitr Łucki z Nowosielec, w latach 1621-1637; Wojciech, domownik Krzysztofa Zaporskiego 1622 r.; Waśko Łącki 1626 r.; Łukasz Łucki z Czaykowic 1630 r.; Kuźma Łucki Buczak <---<<1632 r.;


Łucki Herb: Sas
Gniazdo: z Łuki w samborskim
Wstęp: Pisali się często Łąckiemi. Pieczęcie Łuckich nie wszystkie przedstawiają już uformowany stale herb Sas. Na niektórych jest półksiężyc i strzała przekrzyżowana bez gwiazd, na innych z jedną gwiazdą na rogu księżyca etc. (Notat. Zamoyskiego; Herold 1906 roku)

https://crispa.uw.edu.pl/object/files/4 ... ay/Default

Tytuł: Herbarz polski. T. 16: Łopuszańscy - Madalińscy / ułożyli Adam Boniecki i Artur Reiski.
Twórca: Boniecki, Adam (1842-1909). Reiski, Artur (1857-1928).
Wydawca / drukarz: skład główny Gebethner i Wolff
Miejsce wydania / druku: Warszawa
Data: 1913
Język: polski
Typ źródła: książka
Lokalizacja oryginału: Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie
Sygnatura oryginału: 4g.24.1.96.
Współtwórca: Gebethner i Wolff. pbl
Adnotacje [uwagi]: T. 15-16 ułożyli Adam Boniecki i Artur Reiski.
Szlachta -- Polska -- genealogia.
Herbarze -- Polska.
Identyfikator dokumentu cyfrowego : oai:ebuw.uw.edu.pl:160
Digitalizacja: Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie

Źródła dziejowe. – Tom XVIII. – Część II. – S. 331
Бучак (Buczak), м. — Под. р. 1629; вар. Budzak, м.(?) — Док. 1629. (Źródła dziejowe, Tom. 20, S. 115).

Шляхта руських земель 1350-1650 р
Грушевський М. Історія України-Руси. – Том VI. – С. 240, 243.

Бучак / Бучек - имя собственное кипчак., татар.; бучак - караим., турецк. "угол"; буч - караим. "копье".
Фамилия Бучек упоминается в Запорожском реестре 1649 г.

Бучак Buczak Вислочок (2), Костева, Лубна
http://lemko.org/genealogy/krasowskii/namesPL.html

Zaginieni z Armii Czerwonej, tak zwanej Красная Армия.


1.Фамилия Бучак
Имя Артем
Отчество Тарасович
Дата рождения/Возраст __.__.1912
Место рождения Люблинская обл., Белгоройский р-н, с. Бабичи
Дата и место призыва 25.09.1944, Белгорайский РВК, Люблинская обл.
Последнее место службы 95 Гв. сд
Воинское звание гв. рядовой
Причина выбытия убит
Дата выбытия 25.03.1945
http://www.obd-memorial.ru/html/info.htm?id=4306540

Buczak zginal 25.03.1945 i zostal pochowany w wiosce Pęcz (Pentsch) przy drodze na miasto Strzelin (Strehlen).
Jego jednostka 95 Гв. сд - 95 Gw. sd ?

https://www.radzima.net/be/miejsce/buczak.html

Tatarzy na Podlasiu ...
W XVIII w. zwiększyła się liczba osad tatarskich. Otrzymali oni Leszczany, Żylicze, Trejgle, Ciumicze, Talkowszczyznę, Nietupę i Górkę. Zamieszkały tu rodziny: Baranowskich, Bazarewiczów, Chaleckich, Jabłońskich, Kryczyńskich, Krzeczowskich, Ledzińskich, Muchów, Popławskich, Smolskich, Talkowskich, Zabłockich.
Późniejsze rejestry wymieniają takie nazwiska jak: Aleksandrowicz, Assanowicz, Azulewicz, Buczak, Murawski, Jasiński, Safarewicz i Sobolewski.

https://web.archive.org/web/20090312042 ... a-podlasiu


Źródła dziejowe. – Tom XVIII. – Część II. – S. 331
Бучак (Buczak), м. — Под. р. 1629; вар. Budzak, м.(?) — Док. 1629. (Źródła dziejowe, Tom. 20, S. 115).

Шляхта руських земель 1350-1650 р
Грушевський М. Історія України-Руси. – Том VI. – С. 240, 243.

Бучак / Бучек - имя собственное кипчак., татар.; бучак - караим., турецк. "угол"; буч - караим. "копье".
Фамилия Бучек упоминается в Запорожском реестре 1649 г.

Бучак Buczak Вислочок (2), Костева, Лубна
http://lemko.org/genealogy/krasowskii/namesPL.html


----------------------------------------------------------------------------

Odnotowuje szlachecką rodzinę o tym nazwisku – Buczek herbu Nałęcz, 1590 r., Buczek, pow. sieradzki.
(Jan Siwik „Encyklopedia nazwisk i przydomków szlacheckich”, Warszawa 2010, s. 7Cool

Nazwisko Buczek pochodzi od rzeczownika buczek, czyli:
1. (mały) buk,
2. kij, pałka, por. za buczki iść ‘iść na zbójectwo’,
3. płaczek, to bardzo stara nazwa osobowa, odnotowano ją już w 1383 roku,
zob. tzw. Słownik warszawski języka polskiego, t. I, s. 225;

K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 1999, t. I, s. 59.

Buczak w grupie nazwisk pochodzących od buczeć 'ryczeć, brzęczeć; głośno płakać; butwieć'.

Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999


Zmiana liter w nazwisku, gubienie litery, dopisywanie litery, dość częsty przypadek.
Najczęściej pomyłka dokonującego wpisu do księgi, skutkowała zmianą nazwiska.
Nie zawsze wnoszono o poprawkę w dokonanym wpisie do akt.
Nie którym jak widać, taka zmiana się podobała, lub nie robiła różnicy.

Przykład zamiany "u" na "i".

Błażej Biczak (Buczak) ożenił się z Marianną Sas w 1900 roku w Sosnowcu w parafii WNMP, akt nr 43. Księgi tej parafii przechowywane są w AP w Katowicach.
W wyszukiwarce nazwisk na stronie TGZCz są informacje o aktach metrykalnych Biczaków (Bicaków, Bucaków), a dzięki nim można szybko odnaleźć te dokumenty na stronach Familyserch. Rodzina Biczak zamieszkiwała parafię Przybynów od XVIII w. i związana była z młynem.


Możliwość jest wiele wariantów kolorystycznych.

Buczek
Buczak
Biczak
Bucak
Bucek
Buczeki
Buczaki
Biczaki
Biczeki

Tego doprawdy nawet nie widać. Wink
Jaki kraj, takie i wszystko jest...


Cytując z tematów na forum genealodzy..
____________________________________
Z którego "końca Polski" to nazwisko może być? Problem z nazwiskami jest taki, że czym krótsze tym więcej możliwych etymologii. Analizowałem wstępnie i znalazłem około 10 potencjalnych źródłosłowów Oto niektóre:
1. Bucza - to szeroko rozpowszechnione pojęcie studniarskie. Nie wnikając w szczegóły to poziom warstwy wodonośnej - jak głęboko trzeba kopać do wody? Buczyn to facet, który potrafił ten poziom określić albo wykopać studnię w najlepszym miejscu tak, żeby wody nie brakło w czasie suszy. To była sztuka nie lada!
2. Bucza - to dumnie stąpający, "maszerujący koń" (na wschód od Wisły)
3. Bucza to płone ziarno nie nadające się do siewu. (okolice Kielecczyzny)
4. Bucza, buczyna to bardzo licha gnijąca ze starości chata. (na północ od Bugu)
5. Litewskie buczawimas od buczoti = buziuleńkowanie od buziuleńki ( pieszczotliwe słowa dziecięce od: całować) weszło do niemieckich platów i nawet do dziecięcych wierszyków:
„Komm gӧff mi e Butsch.
Dat kost’t fif Gille on e Butsch.
Hannke min Mannke wat kost’t e Par Schau?
E Daler e Dittke e Butschke dertau!“
6. Buczak to zawód i raczej nie związany z ligawkami. Buczak obsługiwał podawanie wody we młynie wodnym, tak, żeby tej wody "leciało na koło dokładnie tyle ile potrzeba.
7. Buczak może również mieć korzenie tatarskie z tureckiego. Wszak słowo to określa kowala zajmującego się produkcją ostrzy do włóczni, strzał, produkcją noży i innego "żelastwa" wojennego.
8. Butsch/ Bucz - to pomorskie imię męskie od słowa buk - bardzo popularnej podstawy imion we wszystkich językach północnych.
9. Butsch/Butscher to szkocki rzeźnik - również bardzo popularne imię męskie. Co ciekawe samo imię jest pochodzenia francuskiego od miejscowości Boursičres w Burgundii (gdzie Rzym gdzie Krym?!) skąd w pewnym momencie historycznym nastąpiła masowa migracja fachowców od szlachtowania zwierząt do Szkocji.




Ot taka garść hipotez.
_________________
Zbigniew Gawroński dnia 19-11-2018 - 10:10
______________________

Nazwisko Bucak, Buchak, Buczak, Buciak, Bucsak, Butschak, Buchbakh, Buchnyak, Buchwak i Buzzak) jest obecne w 36 krajach na całym świecie.
„Бучак” jest używane przez około 800 osób na Ukrainie i około 80 osób w Federacji Rosyjskiej.
„Buçak” lub „Bucak” jest używane w Turcji przeważnie Kurdowie, około 250 osób.
„Buchak” około 100 w Stanach Zjednoczonych
„Buzzak” jest używane przez kilka osób w Stanach Zjednoczonych.
„Buczak” jest używane przez około 2000 osób w Polsce, około 300 w Stanach Zjednoczonych i około 70 w Argentynie.

Współczesna genealogiczna metoda naukowa jest znacznie lepsza.
Genealogia genetyczna.

https://www.genetico.pl/haplogrupy-chro ... zenie.html

https://pl-pl.facebook.com/photo/?fbid= ... 5570020244

Opcja 7 pochodzenia jest poprawna, jeśli badania genetyczne dają wyniki typowe dla ludności turańskiego lub typowo mongolskiego pochodzenia.

Mówiąc tak prostym językiem, to nie wiem, czy nie strach szukać dalej.
Starożytny Tartar to raczej nie jest bezpieczne i przyjemne miejsce przebywania.

7. Buczak może również mieć korzenie tatarskie z tureckiego. Wszak słowo to określa kowala zajmującego się produkcją ostrzy do włóczni, strzał, produkcją noży i innego "żelastwa" wojennego.


W opcji numer 7 był błąd, gdyż słowo "buçak" w języku tureckim czy tatarskim, nie określa kowala tylko ostrze miecza lub noża.
Sam nóż jest określany słowem "bıçak".
Możliwe, że w odmianie kipczackiego języka, "buçak" oznaczało zawód kowala.
W języku zaś tatarskim kowal to raczej timerçe od raczej "timer" oznacza żelazo lub żelazny jak imię Timur.
Turecki odpowiednik demirci, analogicznie żelazo to Demir.

cytując:

"Крымскотатарская диаспора - Crimean Tatar diaspora
После аннексии 4000 татар также бежали на запад к османской крепости Озу (Очаков ), а оттуда в османскую провинцию Бучак (Бессарабия)"

Ибрагим Тынкачев (род. XVIII век) — знаменитый татарский сотник Ичкинской волости ...
Бучак – кн. Тонкач – Салтанахмет мирза – Джангалыч мирза ...

Буджак гагаузов - гагаузлар - история гагаузов

Татары-ногайцы пришли в Буджак-Бессарабию в начале XVII в. и вели в основном ... Как и река, протекающая по центру Буджака ̶ "бучак", "бычак", ...

http://gagauzlar.md/index.php/20-budzhak-gagauzov
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Wyświetl posty z ostatnich:     
Skocz do:  
Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu
Zobacz poprzedni temat Wersja gotowa do druku Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Zobacz następny temat
Powered by PNphpBB2 © 2003-2006 The PNphpBB Group
Credits
donate.jpg
Serwis Polskiego Towarzystwa Genealogicznego zawiera forum genealogiczne i bazy danych przydatne dla genealogów © 2006-2021 Polskie Towarzystwo Genealogiczne
kontakt:
Strona wygenerowana w czasie 0.343173 sekund(y)