Genealodzy.PL Podziel się na Facebooku

Genealodzy.PL

Użytkownik: Rejestracja
Hasło: Pamiętaj

Serwis Polskiego Towarzystwa Genealogicznego

flag-pol flag-eng home login logout Forum Fotoalbum Geneszukacz Parafie Geneteka Metryki Deklaracja Legiony Straty 05:10 czwartek, 21 marca 2019

longpixel


Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu
Zobacz poprzedni temat Wersja gotowa do druku Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Zobacz następny temat
Autor Wiadomość
zlotkoOffline
Temat postu:   PostWysłany: 26-01-2019 - 02:13
Sympatyk


Dołączył: 26-06-2009
Posty: 83

Status: Offline
Panie Jerzy,
na fiszkach są nazwy obozów lub lazaretów, w których Daniel Koprianiuk przebywał. Wymienione są m. in. Głogów, Wrocław, Łambinowice. Jest jeszcze informacja o strzaskaniu dolnej szczęki. Może to była przyczyna jego śmierci.
Pozdrawiam
Złotko
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Irena_PowiśleOffline
Temat postu:   PostWysłany: 26-01-2019 - 14:55
Sympatyk


Dołączył: 22-10-2016
Posty: 641

Status: Offline
A czy wiadomo może, do jakich jednostek byłi rekrutowani żołnierze z poszczególnych powiatów / okolic? Interesuje mnie obszar Pułtusk / Nasielsk / Płońsk / Ciechanów. Czy nie było na to reguły?
Regułów moim zdaniem nie było, może byli rekrutowani tam gdzie w tym momencie był niekomplekt?
nie jestem fachowczyni od wojska, ale przypuszczam że do jakiś przywelejowanych wojsk istniały warunki.
Ale była na ile wiem taka zasada że żołnierz rekrutowany powinien być jak można dalej od domu rodzinnego. Z powodów politycznych.
Te same zasady kontynuowano i w wojsku radzieckim. Nie z powodu tego żeby człowiek w jakiś sposób mógł oglądać świat) żeby nie dezerterował.
W wojsku spółczesnym rosyjskim te zasady zmienione.
Co jeszcze można odczytać z tych dokumentów? Co dalej, gdzie szukać ? po kolei- kartka:
1. Kuprianiuk Daniel s. Mikołaja -młodszy podoficer,149 Czarnomorski pułk piechoty, ranny 5 czerwca r.1915 w bitwie za Szawlami
Jest w Szpitalu w Piotrogrodzie, Szpital w Dworcu Zimnim, od 27.01.1917
2. 26.01.1917 jest nagrodzony Krzyżem Św. Jerzego 4 stopnia (dla żołnierzy)
Ew. numer nego Krzyża 845959
3. 15.02.1917 jest nagrodzony Krz. Św. Jerzego 3 stopnia (dla żołnierzy),
ołówkiem dopisek - numer symbolczy nagrody 169371
Dalej kartki jeńców
4. z tej kartki można zrozumieć tylko że trafił do niewoli na terenach Niemców
5. Na ile moge to zrozumieć, do niewoli trafił rannym i do szpitala w obozie.
Od początku był to obóz w Glogau - szpital polowy w Głogowie. tu miał numer 7905, zatym był przeprowadzony do Breslau/Wrocławia, tu miał numer 121
6. Przeprowadzony do Lamdsdorf - Łambinowice
a propos jest tam Muzeum jeńców wojennych, czy może jest sens tam napisać i zapytać? Dołączyć tą kartkę.
7. Przeprowadzony do szpitala we Wrocławiu, dolna szczęka.
8. Przeprowadzony ze szpitala w Tylzicie do szpitala w Glogau
w szpitalu w Tylży miał numer 5146, w Glogau N8 strzaskanie dolnej szczęki.
Ale może to są numery szpitale? nie wiem.
9. Szpital we Wrocławiu.
Niestety ie ma na tych kartkach żadnej daty i nie można ustalić chronologię.
Moim zdaniem powinno być Tylża/Głogów/Wrocław/Łambinowice.
PS.
Pomyślałam na ten temat. Ustaliłabym tak.
Był ranny NIE w bitwie pod Szawlami (bitwa miała miejsce 15-17.07.1915), a wsześniej, w walkach przed.
Dalej ranny trafił do niewoli i zaczęła się "podróż" szpitalna. Tylża, Głogów, Wrocław, zatym do szpitala obozowego w Łambrowicach.
A stąd był ew. wymieniony na rannego jeńca strony przeciwnej - czy mogła być taka mozliwość? Albo zwolniony jako ciężkoranny i przywieziony do szpitala w Spb (w tych latach Piotrogród).
Znalazłam artykuł o tym szpitalu, artykuł dośc nowy, 29.10.2018, z posiadania Towarzystwa lekarzy prawosławnych Republiki Karelia, autor p. Skopiec I.S.Był to szpital chirurgiczny dla żołnierzy.
Skopuję to w całości, może komuś przyda się, jest to w języku rosyjskim, tłumaczyć nie będę, przepraszam.
Dodam tylko że ten szpital był utrzymany m.i. na koszt CK i dziwnie że stąd była odpowiedź że o tej osobie nic nie wiadomo.
26.10 rannych z tego szpitala zaczęli przeprowadzić do szpitale innych. 28.10.1917 szpital był zamkniety.
Z tego może wynikać że KD albo zmarł w okresie 27/01/1917, albo trafił do innego szpitalu.
Może próbował wrócić z powrotem do Polski i zginął w drodze. Może został w Rosji.
Хирургический лазарет для нижних чинов Его Величества Наследника Цесаревича Великого Князя Алексея Николаевича в стенах Зимнего дворца
Доклад прозвучал на собрании ОПВРК 29.10.2018.Автор: Скопец И.С.
В годы Первой мировой войны в Петрограде в стенах Зимнего дворца, главной царской резиденции, решением Николая II и его семьи был развернут большой «хирургический лазарет для нижних чинов». По своему расположению, оснащению и медицинским силам он занимал особое место среди петроградских лазаретов и госпиталей. Лазарет просуществовал два года. За это время в России дважды сменилась власть. В Февральскую революцию лазарет пережил несколько тревожных дней, но остался в стенах дворца. Его судьбу решило Октябрьское восстание: через два дня после штурма лазарет был расформирован и закрыт. На протяжении многих лет о нем не было принято вспоминать, казалось, о его существовании забыли. В изданиях по истории Зимнего дворца о лазарете упоминалось в лучшем случае одной строкой.
В Первую мировую войну в Петрограде появились многочисленные госпитали и лазареты для раненых. Они располагались в лечебных заведениях, государственных и общественных зданиях, особняках и частных квартирах. Содержались они за счет государства, Красного Креста, общественных и благотворительных организаций, на средства частных лиц. Но уже первый год войны показал, что этих усилий государства и общества недостаточно. Число раненых росло, и к лету 1915 г. возникла настоятельная необходимость в увеличении количества госпиталей.
Эвакуационная часть русской армии и Красный Крест располагали необходимым медицинским персоналом, достаточным количеством инвентаря, но у них не хватало помещений для устройства госпиталей. В связи с этим правительство, не имея других возможностей, вынуждено было рассмотреть вопрос о предоставлении под лазареты дворцовых помещений в столице, загородных резиденциях и дворцах провинциальных городов. На специальном заседании от 27 июля 1915 г. Высочайшим повелением было решено создать лазарет в Зимнем дворце, отведя под него все парадные залы, кроме Георгиевского. Этот крупный хирургический лазарет – примерто на 1000 мест, предназначался только для нижних чинов. Все расходы по устройству взяло на себя Министерство двора, а расходы по оборудованию и содержанию отнесли на счет Красного Креста. На строительные работы было ассигновано 60-65 тыс. руб., затем предоставили дополнительные кредиты, и конечная цифра возросла до 85 тыс. руб. Датой начала создания лазарета считают 13 августа 1915 г.
Размещение лазарета в Зимнем дворце оказалось делом сложным и трудоемким. Были проведены малярные работы во всех залах, тщательно закрыты окна; пробиты новые дымоходы, установлены котлы и кипятильники, расширена водопроводная и канализационная сети. В госпитале оборудовали две перевязочные, операционную, кабинеты (рентгеновский, глазной и др.), лаборатории, ванные, душевые, служебные помещения. Ступени Иорданской лестница обшили досками, двери с лестницы в Фельдмаршальский зал наглухо закрыли. На верхних площадках занавесками отгородили столовые для врачей и сестер. Отдельной столовой для раненых не было. В залах закрыли вазы, лепные украшения и канделябры, часть статуй и картин перенесли в другие помещения. Для переноски статуй и картин Эрмитажем был командирован реставратор Н.А. Сидоров и скульптурный подмастерье М.К. Байкеев. В Николаевском, Гербовом, Александровском и Аванзале сняли блюда, солонки и кронштейны. Их пронумеровали, уложили в ящики и отправили на хранение в Бриллиантовую комнату. Стены в залах, где располагались лазаретные палаты затянули белым коленкором, а полы покрыли линолеумом. Дворцовые люстры не включали – к ним подвесили на шнурах по лампочке: ночью разрешались только лампы фиолетового цвета. Гербы в Гербовом зале зашили щитами, закрыли деревом канделябры в Николаевском зале и скульптуру в Иорданском вестибюле, сняли бюсты с кронштейнов Иорданского подъезда. В палатах под ножки кроватей подложили деревянные или стеклянные круглые подставки, чтобы предохранить паркет от продавливания. В операционной лазарета, которая располагалась в Колонном зале Второй запасной половины (ныне зал Миньяра «281), для защиты паркетов были установлены железные поддоны. В распоряжение лазарета передали помещение дворцовой аптеки.
Под госпитальные палаты отводились Аванзал, Восточная галерея, бОльшая часть Фельдмаршальского зала, Гербовый, Пикетный и Александровский залы, а также Николаевский зал, вмещавший почти двести кроватей, поставленных в четыре ряда перпендикулярно окнам. Петровский зал, который первоначально предназначался для дежурных врачей, превратили в палату для раненых после особо тяжелых операций. Часть Фельдмаршальского зала заняли перевязочной, вторая перевязочная и операционная располагались в Колонном зале. Надворные помещения около Колонного зала использовались для устройства стерилизационной и других приспособлений. В Зимнем саду и Иорданском подъезде находились ванные и душевые. Галерея 1812 г. служила для хранения белья, а в той ее части, где висел портрет Александра I, разместили рентгеновский кабинет. Поэтому было предложено снять четыре ряда портретов по обе стороны от портрета Александра I и вынуть из рамы портрет императора.
Помещения для сестер милосердия были отведены в надворных комнатах третьего этажа Седьмой запасной половины. Для дневного пребывания сестер предназначалась одна из комнат Второй запасной половины рядом с конным залом. Санитары размещались на хорах Николаевского и Аванзала. Для хранения одежды раненых создали своеобразный цейхгауз, ящики-ячейки в свободных конюшнях дворца.
Чтобы защитить раненых и работающих в лазарете от инфекционных заболеваний, раненых принимали только после двухсуточного пребывания на сортировочном пункте и тщательной дезинфекции. С этой же целью по распоряжению Красного Креста приобретался новый безопасный в санитарном отношении инвентарь. К сожалению, принятые меры не спасли лазарет от инфекций.
Вход в лазарет был с Иорданского подъезда, но на случай пожара сделали два запасных выхода – на Церковную лестницу (она служила для приема гостей) и на Комендантский подъезд. В ноябре, через месяц после открытия лазарета, число пожарных во дворце было увеличено на пять человек (до 14).
Красным Крестом был сформирован персонал лазарета: главный врач Александр Васильевич Рутковский, 24 врача (среди них главный хирург профессор Н.Н. Петров), 50 сестер милосердия, 120 санитаров, 26 человек хозяйственного персонала и 10 человек канцелярии.
В лазарете работали врачи различных специальностей: терапевты, окулисты, нейрохирурги, ларингологи, дерматологи. Главным терапевтом лазареты был Д.А. Соколов, нейрохирургом – А.Г. Молотков. В лазарете работал хирург Вальпакорн (или Мом-Чау) – сиамский принц, окончивший в России Пажеский корпус, а затем Военно-медицинскую академию.
Лазарет обслуживали сестры милосердия общины имени генерал-адъютанта М.П. Кауфмана, самой строгой и пользовавшейся заслуженной репутацией в Петрограде. Председательницей Общины была баронесса Варвара Ивановна Искуль фон Гиндельбандт. В лазарет направлялись только опытные, проверенные общиной сестры. Среди них были женщины из самых разных слоев общества: представительницы графских и княжеских фамилий, дворянки, дочери потомственных почётных граждан, унтер-офицеров, священников. В общине ценили не происхождение, а высокое профессиональное мастерство и соблюдение ее строгих правил.
Лазарет в Зимнем дворце был открыт 10 октября 1915 г. В Петроградских газетах об этом событии сообщалось сдержано. По распоряжению Императрица Александры Федоровны, на освящении лазарета присутствовали члены Царской семьи, лица, принимавшие участие в устройстве лазарета, а также больничный и служебный персонал. Лазарету было присвоено имя наследника престола: «Лазарет Его Императорского Высочества Наследника Цесаревича и Великого Князя Алексея Николаевича».
Солдатский лазарет в Зимнем дворце не был похож на другие. Он располагался в царской резиденции, его оборудовали по последнему слову науки и техники того времени, здесь использовали самые передовые методы лечения. Для лазарета был подобран высококвалифицированный медицинский персонал
В первые же месяцы медицинский персонал лазарета пришел к мысли о необходимости организовать мастерские для обучения раненых различным ремеслам. Мастерские (ткацкая, столярная, кустарная) располагались в трех небольших комнатах на Четвертой запасной половине Зимнего дворца. 28 января 1016 г. Император Николай II посетил госпиталь, осматривал мастерские, и раненые преподнесли ему свои изделия.
Для выздоравливающих раненых лазарет приобретал игры (шашки, домино, шахматы), музыкальные инструменты (гитары, балалайки), граммофоны и «волшебный фонарь». Все расходы были отнесены на счет Наследника.
Об удовлетворении духовных потребностей раненых заботились безвозмездно работавшие в лазарете многочисленные волонтеры. Они обучали грамоте, устраивали концерты, религиозно-нравственные чтения. Лазарет снабжали намного лучше других лечебных учреждений. Для раненых назначали дополнительное питание: какао, масло, яйца.
Для возможности отметить лучших служивших делу милосердия был Высочайше утвержден Знак Красного Креста. Участие в трудах Красного Креста могло быть отмечено и более скромно, для этого были созданы памятные знаки и жетоны..
После Февральской революции лазарет оставался в Зимнем дворце, занимая те же парадные залы. Об этом писал в своих дневниках Александр Блок в мае 1917 г.: «Потом мы обошли много зал. Большая часть – под лазаретом».
На следующий день после Октябрьского штурма лазарет являл собой печальную картину. Об этом мы читаем в «Воспоминаниях» сестры милосердия Н.В. Галаниной: «Я вошла в Иорданский подъезд. У входа стоял матрос с надписью «Заря свободы» на бескозырке… Первое, что бросилось в глаза и поразило – огромное количество оружия. Вся галерея от вестибюля до главной лестницы была завалена им и походила на арсенал…В лазарете — все перевернуто, все вверх дном… Старшая сестра сидела под арестом… Лежачие раненые были сильно напуганы штурмом дворца и все спрашивали будут ли еще стрелять».
26 октября раненых начали отправлять в другие лазареты. 28 октября лазарет был расформирован. Закрылась последняя страница в истории Императорского Зимнего дворца
.
http://opvrk.ru/?page_id=4043
Z tego wszystkiego o czym napisałam poradziłabym napisać do Muzeum w Łambrowicach, tym bardziej nadal trwa tam czasowa wystawa pod nazwą "W obcych mundurach. Polacy-jeńcy I wojny światowej”
http://www.cmjw.pl/ i szukać archiwum tego szpitala Piotrogrodskiego.
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Ordak_Andrzej1Offline
Temat postu:   PostWysłany: 27-01-2019 - 09:42


Dołączył: 17-11-2011
Posty: 9

Status: Offline
Dzień dobry. Mam prośbę pytanie. Czy po reformie wojskowej Milutina w 1874 r brano do wojska carskiego młodych gospodarzy właściecieli gospodarstw rolnych? Jest opisanych wiele wyjątków które to zwalniały z odbycia służby , ale nigdzie nie spotkałem się aby fakt posiadania nawet pokażnego gospodarstwa rolnego zwalniał od służby dotyczy to zrówno gospodarzy kawalerów i tych co już założyli rodziny. Powołanie takiego człowieka stwarzało chyba wielki problem w utrzymaniu gospodarstwa. W moim przypadku chodzi o gospodarza w wieku 22 lat właściciela dosyć pokażnego gospodarstwa i wsystko wskazuje że odbył 6-cio letnią służbę w wojsku carskim. Czy tak mogło być ?
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
zlotkoOffline
Temat postu:   PostWysłany: 28-01-2019 - 00:08
Sympatyk


Dołączył: 26-06-2009
Posty: 83

Status: Offline
Pani Ireno,
ma Pani rację. Daniel Kuprianiuk po pobytach w lazaretach (Tylża, Głogów, Wrocław, Łambinowice) został wysłany do Rosji i wymieniony na innego jeńca. Oto fiszka, której jest na stronie gwar.mil.ru i potwierdza ten fakt:
https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_ple ... 26page%3D1

Pozdrawiam
Złotko
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Irena_PowiśleOffline
Temat postu:   PostWysłany: 28-01-2019 - 12:39
Sympatyk


Dołączył: 22-10-2016
Posty: 641

Status: Offline
Dziękuję, Złotko) Znalazłeś potwierdzenie mojej teorii. Daniel Kuprianiuk był wymieniony na jeńca ze strony przeciwnika, myślę że też bardzo chorego-rannego.
Mam olbrzymią fantazję przeszłości) bo to była tylko moja wersja.

O tych wymianach czytałam dawno wzmiankę.
Kilka lat temu interesowałam sie dawnymi przewodnikami po Warszawie, wydanymi przez zaborców.
Był taki Jerzy Szamurin, młody człowiek, podróżował z siostrą po ciekawych miejscowościach euuropejskiej części imperium i potem pisał przewodniki.

Ostatni przewodnik był warszawskim, rok 1915. Nic ciekawego z punktu widzenia naukowego tam nie było, może oprócz zdjęć. Był zachwycony pięknotą Warszawy.
Byłam ciekawa do tej osoby, z mozaiki na ile mogłam zrobiłam jego biogram. Był powolany do wojska, może nawet w Warszawie, też gdzieś bitwie w Prusech trafił ranny do niewoli, w niewoli pisał dzienniki i rysował. Potem był wymieniony na jeńca niemieckiego - tak zrozumiałam.
Znalazłam te go wspomnienia o obozie i o niewoli, czytałam, a propos są tam o Polakach w obozie/obozach szpitalnych też. Ale nie pamiętam żeby były nazwiska.
Napisał że chce żeby świat wiedział co się dzieje w tych lagrach i szpitalach.
Ta książka straszna. Dla mnie to czytanie zmieniło całą opinię o tej wojnie.
Znalazłam ją w Internecie.
Nazywa się "2 lata w niewoli niemieckiej"/Два года в немецком плену
https://www.prlib.ru/item/330434
http://prussia.online/books/dva-goda-v-germanskom-plenu
Los J. Szamurina nie jest do końca znany, chyba zginął w 1918.
Mieli młodszego brata, ten brat Eugeniusz, jeśli się nie mylę, stał w ZR znanym bibliotekarzem-naukowcem, system katologów bibliotecznych istniejący nadal w Rosji to jego sprawa.

Przepraszam że trochę nie w temacie.
Jeszcze jeśli o tym szpitalu chirurgicznym w Spb.
W artykule jest zdanie że o tym szpitalu starały się nie pisać, jakby go i nie było.
Moim zdaniem jest to prawda, bo wtedy byłaby złamana legenda propagandowa o atace na Pałac Zimowy. Bo większość tych pomieszczeń i pokojów w Pałacu to był szpital chirurgiczny dla żołnierzy. Chyba z tego powodu tak szybko ten szpital był zlikwidowany, żeby o nim zapomniano.

Pozdrawiam,
Irena
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
JMrozowskiOffline
Temat postu:   PostWysłany: 28-01-2019 - 23:28
Zasłużony
Sympatyk


Dołączył: 23-08-2015
Posty: 47
Skąd: Warszawa
Status: Offline
Dziękuję wszystkim za pomoc. Znalazłem jeszcze 3 karteczki:

https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_plen32407823/
https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_plen31310768/
https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_plen31348959/

Na jednej jest Tylża, na drugiej Glogau a na tej trzeciej?

Czy dolne numerki oznaczają numer listy jeńców (z lewej) i numer na liście (z prawej)? Ten z lewej jest zawsze duży 4- lub 5-cyfrowy, drugi zawsze mały. Może to przypadek ale numery chyba trochę pomagają w ustaleniu chronologii, te starsze (Tylża, Glogau) są 4-cyfrowe, Lamsdorf 5-cyfrowe, karteczka z informacją o wymianie jeńców ma numer najwyższy. Jest w tym jakiś sens?

pozdrawiam
Jerzy Mrozowski
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Irena_PowiśleOffline
Temat postu:   PostWysłany: 30-01-2019 - 13:03
Sympatyk


Dołączył: 22-10-2016
Posty: 641

Status: Offline
Jerzy,
miejscowość na tej kartce
https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_plen31348959/
to Skaudwile, miasto na Litwie. Na stronie którą podlinkowałam niżej jest zdjęcie z jeńcami w tym mieście. Chronologicznie ta kartka powinna być po Tylży.
Z tego co mogę powiedzieć na ten temat i o czym można odczytać z kartki - był to punkt przejściowy dla tych rannych jeńców.Chyba potem był Głogów.

U tegoże J. Szamurina na początku jego wspomnień opowiadanie o szpitalu w Tylży, był tam jako ranny jeniec. Po 2,5 latach obozów też był wymieniony, już inwalidem, do Rosji. Nazwisk we wspomnieniach nie pisał żeby nie zaszkodzić, bo ci o których pisał byli jeszcze w niewoli.

Na tej kartce, którą znalazł złotko,
https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_ple ... 26page%3D1
jest napisane że z obozu jeńców Lamsdorf jest wysłany przez Jassnicę/Jaśnicę (??? odczytać/zweryfikować trudno) do Rosji dla wyniany, uszkodzona szczęka.
U tegoże Szamurina jest wzmianka że taki obóz dla jeńców-inwalidów do wymiany był w Szczecinie.

Znalazłam w internecie listę obozów na terenach Austro-Węgier
VI. Лагеря для больных военнопленных (Kriegsgefangenen-Beobachtungsstation)​

Военное командование Кракова (Militärkommando Krakau): Wadowice. Охрана – k.k.LdstWachBaon Nr.22. В этом лагере содержались больные русские военнопленные, как нижние чины, так и офицеры.

Несмотря на достаточно подробную информацию, приведенную в двух приведенных выше австро-венгерских источниках, список лагерей, где содержались русские военнопленные в годы Первой мировой войны все же недостаточно полный. Исчерпывающую информацию удалось найти в отечественном издании – “Справочнике для сношений с русскими военнопленными, находящимися в Германии и в Австро-Венгрии”, подготовленном генерал-лейтенантом Иваном Александровичем Овчинниковым и выпущенном в 1916 г. в Петрограде.
http://elib.shpl.ru/ru/nodes/27856

Ниже приводится “Список мест водворения (лагерей) русских пленных в Австро-Венгрии и в местностях, оккупированных австрийскими войсками (составлено по спискам, полученным из Австро-Венгрии по 1 февраля 1916 года)”. Написание городов дается в соответствии с первоисточником, где и был опубликован список.

Аклош (Aklos), Альшоу-Верецке (Also-Vereczke), Андрухов (Andruchow), Арад (Arad), Баден (Baden), Байя (Baja), Баласса-Дьярмат (Balassagyarmat), Балатонфюред (Balaton-Fured), Бартия (Bartia), Бахассадьяцмал (Bahassagyazmal), Башка (Baschka), Бекеш-Чаба (Bekescsaba), Бераун (Beraun), Бертольдштейн (Bertholdstein), Бесбанья (Besz-Banya), Бестерце-Бания, или Банская Быстрица, или Нейзоль (Bestercze-Banya / Neusohl), Бирча (Biercze), Бистриц, или Бестерце (Bistritz / Bestercze), Бобова (Bobowa), Богумилов (Bogumilow), Болдогассов, или Фрауенкирхен (Boldogasszony / Frauenkirchen), Боржецин (Borzecin), Бохния (Bochnia), Боцен (Bozen), Брассо, или Кронштадт (Brasso / Kronstadt), Браунау, на Инне (Braunau, a.Inn), Брегенц (Bregenz), Бржеско (Brzesko), Брук на Лейте (Bruck a/L), Брюкс (Brüx), Брюнн (Brünn), Будапешт (Budapest), Будвейс (Budweis), Белгорай (Bjelgorai), Белиц (Bielitz), Беловар (Belovar), Бельц (Belz), Беч (Biecz), Бюн (Bun), Бяла (Biala), Ваарош-Лазы (Varoslazy), Ваарош-Солонак (Varosszolonak), Вадовице (Wadowice), Вад-Самбад (Wadyszambad), Вайдгофен (Waidhofen), Вац (Vacz), Ваш-Суран (Vassurany), Вегшейд (Wegscheid), Вейскирхен (Weisskirchen), Вельс (Wels), Веренчанка (Werenczanka), Веспрейм (Veszprém), Визельбург на реке Эрлаф (Wieselburg a.Erlaf), Виллах (Villach), Вильковице (Wilkowice), Витковиц (Witkowitz), Вишнич (Wisznitz), Волоуц (Volocz), Воля (Wola), Вильковышки (Wilkowyschki), Вышков (Wyschkow), Вена (Wien), Гаймашкер (Hajmasker), Гарт у Амштеттена (Harth b.Amstetten), Гачин (Hatschin), Гаяшд (Hajasd), Гединг (Göding), Гейнрихсгрюн (Heinrichsgrün), Германштадт (Hermannstadt), Герцогенбург (Herzogenburg), Гитчин, или Ичин (Gitschin / Jicin), Гмюнд (Gmund), Гольштейн у Ольмюца (Holstein b.Olmütz), Гомоунна (Homonna), Горлиц (Gorlice), Гошонч (Cosonc), Градшан (Hradschan), Гран, или Эстергом (Gran / Esztergom), Граткорн (Gratkorn), Граун (Graun), Грац (Graz), Гредиг (Gröding), Гросвардейн, или Надь-Ваарад (Grosswardein / Nagy-Varad), Гросс-Канижа, или Надь Канижа (Gross Kanizsa / Nagykanizsa), Грыбов (Grybow), Гюнс, или Кешег (Güns), Дебречин (Debreczin), Дейч-Габель (Deutsch-Gabel), Дейш (Des), Делятынь (Delatin), Дембица (Dębica), Десе (Desze), Дзедиц (Dzieditz), Добрава (Dobrau), Добржан (Dobrzan), Добромил (Dobromil), Домброва (Dombrowa), Дорнаватра (Dornawatra), Дунасердагель (Duna-Szerdahely), Дьендьеш (Gyöngyos), Дьер, или Рааб (Győr / Raab), Дьимотфальва (Giymotfalva), Дьюлафехейрваар (Gyulafehervar), Егерндорф (Jägerndorf), Живиц (Zywiec), Жолна (Силлейн) (Zsolna (Sillein)), Завихост (Zawichost), Загреб (Zagreb), Закличин (Zaklitschin), Зальцбад (Salzbad), Зальцбург (Salzburg), Зоммерейн, или Соморя (Sommerein / Somorja), Звержинец (Zwierzyniec / Zwircinica), Зеебах (Seebach), Зомбор (Zombor), Зонтагсберг (Sonntagsberg), Зяблинков (Zablinkow), Иглава (Iglau), Издебно (Izdebno), Илльнау (Illnau), Инсбрук (Innsbruck), Йозефштадт (Josefstadt), Кагран (Kagran), Кальмица (Kalmica), Канижа (Kanizsa), Капошваар (Kaposvar), Карлштейн (Karlstein), Касса (Kassa), Каценау (Katzenau), Кашау (Kaschau), Кениггрец (Königgrätz), Кенты (Kenty), Кеньермезо у Эстергома (Kenyermezo bei Esztergom), Керешмезе (Körosmezo), Кестгель (Keszthely), Кечкемет (Kecskemet), Кешег, или Гюнс (Kőszeg), Кираальгед, или Кравлова гора (Kiralyhedy), Кисуцауйхели (Kiszucza-Ujhely), Киш-Себен (Kisszeben), Клагенфурт, или Целовец (Klagenfurt), Клатовы (Klattau), Клейнмюнхен (Kleinmünchen), Клостербрук (Klosterbrück), Клостернейбург (Klosterneuburg), Книттельфельд (Knittelfeld), Колин (Kolin), Коложваар (Koloszwar), Коломеа (Kolomea), Комаром (Komarom), Комарно (Komarno), Комотау (Komotau), Корнейбург (Korneuburg), Краковиц (Krakowiec), Краков (Krakau), Красечин (Kraseczyn), Красне (Krasne), Крейцштейн (Kreutzstein), Кремзир (Kremsier), Кремс (Krems), Кржеминице (Krzemienice), Криммль (Krimml), Куттенберг (Kuttenberg), Куфштейн (Kufstein), Лагевник (Lagiewnik), Лагендорф (Lagendorf), Лайбах, или Люблина (Laibach), Ламбрехт (Lambrecht), Ласковиц (Laskowitz), Лебринг (Lebring), Лежайск (Lezajsk), Лейпник (Leipnik), Лейтмериц (Leitmeritz), Лека, или Лекенгауз (Leka / Löckenhaus), Леобен (Leoben), Лец (Löcz), Леч (Löcz), Линц (Linz), Лобар (Lobar), Лобцов (Lobzow), Лошонц (Losonz), Лугош (Lugos), Львов (Lemberg), Люблин (Lublin), Маарамарош-Сигет (Marmaross-Sziget), Маарош-Ваашааргель (Maros-Vasarhely), Мадьяр-Оувар (Magyarovar), Марбург (Marburg), Мариенберг (Marienberg), Мархтренк (Marchtrenk), Мееркирхен (Meerkirchen), Мезе-Кевешд (Mezőkövesd), Мезе-Лаборц (Mező Laborcz), Мейдлинг (Meidling), Мельк (Melk), Миловиц (Milowitz), Мистельбах (Mistelbach), Миттельберг (Mittelberg), Михов (Miechow), Мишкольч (Miskolcz), Миш-Собен (Misszoben), Мункач (Munkacz), Мшанна Дольна (Mszana-Dolna), Мье-Кевешд (Mjökövesd), Мюлинг (Mühling), Надбржезье (Nadbrzezie), Над-Кикинда (Nagykikinda), Надь-Михаэль (Nagymihály), Надь-Сетен (Nagysseten), Надь-Сомбат, или Тырнау (Nagy-Szombat / Tyrnau), Надь-Шебен (Nagyszeben), Нейгаус (Neuhaus), Нейзидль, или Нецзидер (Neusidl a/See / Nezsider), Нейленгбах (Neulengbach), Нейнкирхен (Neunkirchen), Нейтра, или Ньитра (Neutra), Нейштадт (Neustadt), Нецзидер (Nezsider), Нещач, или Новый Сад (Neusatz), Нижанковице (Nizankowice), Ниско (Nisko), Новый Зандец (Neu Sandec), Новый Тарг (Nowytarg), Ньиредьяза (Nyiregihaza), Оасберг (Oasberg), Обер-Голлабрунн (Ober Hollabrunn), Одерберг (Oderberg), Одерфурт (Oderfurt), Ольмюц (Olmütz), Орат (Orat), Ортельсбург (Ortelsburg), Освецим (Osviecim), Острау (Ostrau), Остфиассонифа (Ostfyassonyfa), Осек, или Эссег (Osjek / Esseg), Пааркаан (Parkany), Папа (Pápa), Пардубиц (Pardubitz), Пацин (Paczin), Пейч, или Фюнфкирхен (Pecs / Fünfkirchen), Петровардин (Petrovardin), Петроков (Petrikau), Петтау (Pettau), Пешт-Уйхели (Pestujhely), Пильзен (Pilsen), Пихль-Аугоф (Pichl-Auhof), План (Plan), Подгурце (Podgorze), Пожонь, или Прессбург (Pozsony / Pressburg), Поттенбрунн (Pottenbrunn), Прага (Prag), Прахатиц (Prachatitz), Пржемышль (Przemysl), Пургшталь на реке Эрлаф (Purgstall an d.Erlaf), Раадафальва, или Рудерсдорф (Radafalva / Rudersdorf), Ракова (Rakow), Рейтфали (Rétfalu / Wiesen), Рейхенберг (Reichenberg), Решицабаанья (Resiczabanya / Reschitza), Ржешов (Rzezow), Римасомбат (Rimaszombat), Рожахель (Rozsahely), Рожнау (Rozsnyo), Розвадув (Rozwadow), Розенберг (Rosenberg), Роттенман (Rottenmann), Рудка (Rudka), Рудник (Rudnik), Рупица Русская (Rupica-Ruska), Рыманов (Rymanow), Саас-Ваарош (Szászváros), Саас-Шебес, или Мюльбах (Szászsebes / Mühlbach), Самбор (Sambor), Санок (Sanok), С-т Грот на Зале (Zalaszentgrót), С-т Кирааль (Szent-Király), С-т Михель (St.Michel), Сатмаар-Неймети (Szatmár-Németi), Себен (Szeben), Сегед, или Сегедин (Szeged), Сейкеш-Фехейваар, или Штульвейсенбург (Székesfehérvár / Stuhlweissenburg), Сейкеш-Цард, или Секержан (Szekeszárd), Скочау (Skotschau), Солнок (Szolnok), Сомбатель, или Штейнамангер (Szombathely / Steinamanger), Сопронниек, или Шопронь (Sopronnjek / Sopron), Стрый (Stryi), Суха (Sucha), Синява (Sieniawa), Тараскоц (Taraszkoz), Тарнобржег (Tarnobrzeg), Тарнов (Tarnow), Темешваар (Temesvár), Тенваар (Tenvar), Терезиенштадт (Theresienstadt), Тешен (Teschen), Токары (Tokary), Торда (Torda), Траад (Trad), Траун (Traun), Тренчин (Trenscen), Троппау (Troppau), Тулн (Tuln), Тухла (Tuchla), Тюрниц (Turnitz), Уйгель (Ujhely), Унгваар (Ungvar), Фельдбах (Feldbach), Феринг (Fehring), Франкштадт (Frankstadt i/R), Фрейштадт (Freistadt i/O.-Oster.), Фридек (Friedek), Фризах (Friesach), Хлебовице (Chlebowice), Хрудим (Chrudim), Хырув (Chyrow), Целль на озере (Zell a/See), Целль, у Вайдгофена (Zell b.Waidhofen), Цилли (Cilli), Цисна (Cisna), Цнайм, или Знаимо (Znaim), Цотг (Czat / Csot), Чакатурн (Csakathurn / Csaktorna), Часлау (Časlau), Черновиц (Czernowitz), Шааторалья-Уйгель (Sátoralja-Ujhely), Швац (Schwaz), Шенберг (Schönberg), Шенихель (Schönichel), Шенихель, у Одерберга (Schönichl-Oderberg), Шлоссцоль (Schlosszoll), Шпратцерн, у С-т Пельтен (Spratzern b.St.Pölten), Штейнгоф (Steinhof), Штейнкламм (Steinklamm), Штейр (Steyer), Штернберг (Sternberg), Штернталь (Sternthal), Щуровице (Szczurowice), Эгерсег на Зале (Zalaegerszeg), Эгер (Eger), Эйр-Михаальфальфа (Ér-Mihályfalva), Экермезо (Ökörmező), Эльбекостелец (Elbekosteletz), Эннс (Enns), Эперьес (Eperjes), Юнгбунцлау (Jungbunzlau), Юредьяза (Juregyháza), Яблонков (Jablunkau), Якохаза (Jakohaza), Янов (Janow), Ярослав (Jaroslaw), Ясло (Jaslo).
http://smolbattle.ru/threads/%D0%A0%D1%83%D1%81%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B5-%D0%B2%D0%BE%D0%B5%D0%BD%D0%BD%D0%BE%D0%BF%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D0%BD%D1%8B%D0%B5-%D0%9F%D0%B5%D1%80%D0%B2%D0%BE%D0%B9-%D0%9C%D0%B8%D1%80%D0%BE%D0%B2%D0%BE%D0%B9.27487/page-6
Czy mogło to być Jasło? Jest wymienione i w obozach A-W, i w obozach pruskich.
Z numerkami nie mam pojęcia i pomysłów, ale raczej Pan ma rację.

Pozdrawiam,
Irena


Ostatnio zmieniony przez Irena_Powiśle dnia 30-01-2019 - 13:53, w całości zmieniany 5 razy
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Natalia_N
Temat postu:   PostWysłany: 30-01-2019 - 13:34
Sympatyk


Dołączył: 20-03-2011
Posty: 194
Skąd: Nowosybirsk
Na tej kartce https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_plen31348959/ miejscowość Скавдвилье (Skaudwile), teraz Skaudvilė na Litwie.

_________________
Natalia
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
kkosteczkoOffline
Temat postu:   PostWysłany: 09-02-2019 - 13:12


Dołączył: 05-10-2018
Posty: 8

Status: Offline
Jeden z moich przodków Szczepan Jan Jezierski odbył podobno w latach 1908-1912 służbę w Armii Carskiej. Szczepan urodził się w 1888 r. we wsi Niemieryczów, obecnie gmina Chotcza, powiat lipski. Służbę odbył rzekomo w Petersburgu. Moje próby poszukiwania przy użyciu google translatora nie dały żadnych wyników. Nie mam pomysłu co i jak wpisać, aby dać sobie szansę coś odnaleźć. Bardzo proszę o drobną pomoc.
Krzysztof
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Irena_PowiśleOffline
Temat postu:   PostWysłany: 10-02-2019 - 15:58
Sympatyk


Dołączył: 22-10-2016
Posty: 641

Status: Offline
kkosteczko napisał:
Jeden z moich przodków Szczepan Jan Jezierski odbył podobno w latach 1908-1912 służbę w Armii Carskiej. Szczepan urodził się w 1888 r. we wsi Niemieryczów, obecnie gmina Chotcza, powiat lipski. Służbę odbył rzekomo w Petersburgu. Moje próby poszukiwania przy użyciu google translatora nie dały żadnych wyników. Nie mam pomysłu co i jak wpisać, aby dać sobie szansę coś odnaleźć. Bardzo proszę o drobną pomoc.
Krzysztof

Rok urodzenia 1888, na 99% był wcielony/mobilizowany do wojska w czasie I WŚ.
wpisz w wyszukiwarce
https://gwar.mil.ru/heroes/
Езерский Степан albo Езерский Стефан.

Irena
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Krystyna.wawOffline
Temat postu:   PostWysłany: 10-02-2019 - 16:38
Sympatyk


Dołączył: 28-04-2016
Posty: 1706

Status: Offline
Iruś złota!
Mojego Leona (urodzony w Łęce) dzięki Tobie znalazłam!
https://cdn.gwar.mil.ru/imagesfww/Karto ... 002287.jpg
Картотека военнопленных
1914 to data, kiedy dostał się do niewoli czy poboru?
Rozumiesz, czego dotyczą dwie ostatnie linijki?
Giermania (Niemcy?) - dostał się do niewoli niemieckiej?

Rozumiem, że to jest archiwum
http://ргви ... siya.shtml
Mogą mieć coś więcej o Leonie Baranowskim, czy to raczej wszystko?

_________________
Krystyna
*** Szarlip, Zakępscy, Broczkowscy - tych nazwisk szukam.
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Irena_PowiśleOffline
Temat postu:   PostWysłany: 10-02-2019 - 18:42
Sympatyk


Dołączył: 22-10-2016
Posty: 641

Status: Offline
Krysiu,
ten link
https://cdn.gwar.mil.ru/imagesfww/Karto ... 002287.jpg
niepoprawny(
Germania/Niemcy - tak, dostał do niewoli, tylko Germaia to i Mazury i Mazowsze też, wszystkie obszary zajęte tą stroną w tym momencie.

znalazłam.
https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_ple ... 0%BE%D0%BD
czy to?
Baranowski Leon s. Andrzeja, ur. 1889, Łęka,
trafił do niewoli 27.08.1914 w walce przy Soldau (Działdowo) / napisane Пл - Platzdarm
Obóz jeniecki Danzig- Treul (Gdańsk-Tryl/Nowe)
https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_donesenie10047391/
N 119
też kartka na Leona, zniknął bez śladu.
14.08.1914
https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_gospital23158485/

https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_plen33350968/
to kartka z lazaretu, Kolberg, lazaret zachodni, ranny, prawa ręka

Z tego można zrobić wyniki:
szeregowy Litewskiego pułku gwardii (piechota), był mobilizowany z rezerwy (chociaż trochę jest dziwnym), brał udział w bitwie przy Działdowo, był ranny (prawa ręka), 14.o8.1914 ślad po nim zniknął.
27.08.2014 znalazł się w obozie jenieckim w Gdańsku.
Był w lazarecie zachodnim jenieckim w Kołobrzegu (niemiecki Kolberg).

Jeśli nie mylę się to jest na Leona Baranowskiego 5 kartek.
W jednej z nich napisane moim zdaniem że był mobilizowany z rezerwy.



Czy jest w tym archiwum coś jeszcze czy nie to oprócz archiwum nikt nie wie(
poszukiwania to wstepna płatna kwerenda - i odpowiedź czy jest cos czy nie - i w razie potrzeby następna płatna kwerenda.
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Krystyna.wawOffline
Temat postu:   PostWysłany: 11-02-2019 - 14:58
Sympatyk


Dołączył: 28-04-2016
Posty: 1706

Status: Offline
Irena_Powiśle napisał:

znalazłam.
https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_ple ... 0%BE%D0%BD
czy to?
Baranowski Leon s. Andrzeja, ur. 1889, Łęka

Tak, to na pewno on.
Bardzo, bardzo ci dziękuję kwiat

Dalej nie bardzo rozumiem.
14.08.1914 - jest w szpitalu w Kołobrzegu?
Dwa tygodnie potem
27.08.1914 - jako żołnierz armii rosyjskiej bierze udział w walkach o Działdowo i dostaje się do niewoli niemieckiej.
Trafia do obozu w Gdańsku. Tak?

_________________
Krystyna
*** Szarlip, Zakępscy, Broczkowscy - tych nazwisk szukam.
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Irena_PowiśleOffline
Temat postu:   PostWysłany: 11-02-2019 - 16:55
Sympatyk


Dołączył: 22-10-2016
Posty: 641

Status: Offline
Krystyna.waw napisał:

Tak, to na pewno on.
Bardzo, bardzo ci dziękuję kwiat

Dalej nie bardzo rozumiem.
14.08.1914 - jest w szpitalu w Kołobrzegu?
Dwa tygodnie potem
27.08.1914 - jako żołnierz armii rosyjskiej bierze udział w walkach o Działdowo i dostaje się do niewoli niemieckiej.
Trafia do obozu w Gdańsku. Tak?

14.08.1914 brał udział w bitwie przy Działdowo i ślad po nim zniknął.
27.08.1914 znalazł się w obozie jenieckim w Trylu/Nowe, był ranny - prawa ręka.
Albo przed obozem, albo po był w lazarecie w Kołobrzegu.
żadnej daty na tej kartce.
Więcej nic z tych kartek nie odczytałam.
Na 99,99% był rezerwistą, już po służbie w carskim wojsku, i był mobilizowany w roku 1914 z rezerwy do pułku w Warszawie - pułk gw. Litewski piechoty stacjonował się przy Alejach Ujazdowskich.

Może ktoś jeszcze coś zauważy.

Na ile rozumiem, dane z obozów jenieckich podawano przez CK, stąd różnica 2 tygodni. Może w archiwach niemieckich też są kartki z datami dodatkowymi. W kartkach z archiwum rosyjskiego daty kiedy ta informacja dotarła do biur na terenie Rosji przez CK i było to zanotowano.
Są tam i podwójne kartki, duble.

Irena
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Krystyna.wawOffline
Temat postu:   PostWysłany: 17-02-2019 - 11:51
Sympatyk


Dołączył: 28-04-2016
Posty: 1706

Status: Offline
Irena_Powiśle napisał:
Na ile rozumiem, dane z obozów jenieckich podawano przez CK, stąd różnica 2 tygodni.

Iruś złota, bardzo, bardzo ci dziękuję! kwiat kwiat kwiat
Nareszcie zrozumiałam, że to wszystko są dane z Czerwonego Krzyża.
Jesteś wspaniała!

_________________
Krystyna
*** Szarlip, Zakępscy, Broczkowscy - tych nazwisk szukam.
 
 Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email  
Odpowiedz z cytatem Powrót do góry
Wyświetl posty z ostatnich:     
Skocz do:  
Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu
Zobacz poprzedni temat Wersja gotowa do druku Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Zobacz następny temat
Powered by PNphpBB2 © 2003-2006 The PNphpBB Group
Credits
donate.jpg
Serwis Polskiego Towarzystwa Genealogicznego zawiera forum genealogiczne i bazy danych przydatne dla genealogów © 2006-2019 Polskie Towarzystwo Genealogiczne
kontakt:
Strona wygenerowana w czasie 0.146850 sekund(y)